Beleggers schrokken vooral van de taal uit Berlijn. Kanselier Angela Merkel liet verstaan dat Duitsland een Grexit niet langer als een uitgesloten scenario beschouwt als de Grieken niet meer willen besparen. Toch geloven we niet dat we voor een Griekse tragedie staan. We zien hier veeleer politieke retoriek van beide kanten voor de verkiezingen in Griekenland, dan een afspiegeling van wat na de stembusgang zou gebeuren. Simpelweg omdat het heel onverstandig zou zijn een Grexit door te voeren. Van beide kanten overigens.

Voor Griekenland zou een uitstap uit de euro het bankroet betekenen. Het land zou geen financiering meer vinden. De eurozone zou in zo'n scenario heel veel van het geld verliezen dat ze de voorbije jaren in Griekenland heeft gestopt. En zelfs indien de emoties het halen van het gezond verstand, dan is het besmettingsgevaar een pak beperkter dan pakweg drie jaar geleden. Al was het maar omdat de meeste West-Europese banken hun Grieks staatspapier de voorbije jaren volledig of minstens grotendeels hebben verkocht.

Opmerkelijk was dat de beleggers massaal in 'veilige' obligaties vluchtten. De Duitse tienjarige rente op overheidsobligaties dook onder 0,5 procent, de Belgische zakte naar 0,75 procent en heel frappant was dat zelfs de rente op Amerikaanse Treasuries terugviel onder 2 procent. Want men kan twijfels hebben over de groei in de eurozone, maar toch niet over die in de VS. Het gevaar dat de belegger tegen die extreem lage rendementen voor zo'n lange periode kapitaal verliest, wordt volgens ons onderschat.

Had iemand zes maanden geleden gezegd dat de dollar meer dan 10 procent zou verstevigen en de olieprijs zou halveren, dan had haast niemand dat geloofd. Was daaraan toegevoegd dat in die context de Europese beurzen zouden dalen, dan had zeker niemand dat aanvaard. En toch is het de realiteit. Tot nader order beschouwen we de correcties niet als verontrustend. Ons basisscenario blijft dat deze tussentijdse dips op de beurzen een koopgelegenheid zijn. Op de eerste plaats voor Europese aandelen. De ECB-meeting van donderdag 22 januari lijkt ons voor de financiële markten overigens crucialer dan de Griekse parlementsverkiezingen op zondag 25 januari.

(DR)

Beleggers schrokken vooral van de taal uit Berlijn. Kanselier Angela Merkel liet verstaan dat Duitsland een Grexit niet langer als een uitgesloten scenario beschouwt als de Grieken niet meer willen besparen. Toch geloven we niet dat we voor een Griekse tragedie staan. We zien hier veeleer politieke retoriek van beide kanten voor de verkiezingen in Griekenland, dan een afspiegeling van wat na de stembusgang zou gebeuren. Simpelweg omdat het heel onverstandig zou zijn een Grexit door te voeren. Van beide kanten overigens. Voor Griekenland zou een uitstap uit de euro het bankroet betekenen. Het land zou geen financiering meer vinden. De eurozone zou in zo'n scenario heel veel van het geld verliezen dat ze de voorbije jaren in Griekenland heeft gestopt. En zelfs indien de emoties het halen van het gezond verstand, dan is het besmettingsgevaar een pak beperkter dan pakweg drie jaar geleden. Al was het maar omdat de meeste West-Europese banken hun Grieks staatspapier de voorbije jaren volledig of minstens grotendeels hebben verkocht.Opmerkelijk was dat de beleggers massaal in 'veilige' obligaties vluchtten. De Duitse tienjarige rente op overheidsobligaties dook onder 0,5 procent, de Belgische zakte naar 0,75 procent en heel frappant was dat zelfs de rente op Amerikaanse Treasuries terugviel onder 2 procent. Want men kan twijfels hebben over de groei in de eurozone, maar toch niet over die in de VS. Het gevaar dat de belegger tegen die extreem lage rendementen voor zo'n lange periode kapitaal verliest, wordt volgens ons onderschat. Had iemand zes maanden geleden gezegd dat de dollar meer dan 10 procent zou verstevigen en de olieprijs zou halveren, dan had haast niemand dat geloofd. Was daaraan toegevoegd dat in die context de Europese beurzen zouden dalen, dan had zeker niemand dat aanvaard. En toch is het de realiteit. Tot nader order beschouwen we de correcties niet als verontrustend. Ons basisscenario blijft dat deze tussentijdse dips op de beurzen een koopgelegenheid zijn. Op de eerste plaats voor Europese aandelen. De ECB-meeting van donderdag 22 januari lijkt ons voor de financiële markten overigens crucialer dan de Griekse parlementsverkiezingen op zondag 25 januari.(DR)