De beurs laat bij veel mensen een bittere nasmaak achter. Sommigen vervult ze met angst wegens beurscrashes zoals tijdens de financiële crisis. Bij anderen werpen fraudezaken als Lernout & Hauspie of films als The Wolf of Wall Street het beeld op van een gigantisch piramidespel. Beleggen wordt vaak beschreven als gokken of speculeren.

De beurs is daarmee een zoveelste maatschappelijk domein waarin de uitzonderingen en het gebrek aan kennis het beeld bepalen. Jammer, want de overgrote meerderheid van de beursgenoteerde bedrijven wordt heel degelijk gerund en schept enorm veel welvaart. De langetermijnontwikkelingen van de beurs zijn daar het beste bewijs van. Los van tussentijdse terugvallen is de langetermijntrend opwaarts, waardoor de 'crashes' op een langetermijngrafiek nauwelijks zichtbaar zijn.

Geef elk kind 2.500 euro aandelen.

Beursgenoteerd België dingt naar de aandacht van grote buitenlandse investeerders, maar de Belgen zelf hebben er te weinig oog voor. Via de beurs kunnen ze evenwel meegenieten van de opwaartse trend en de voortdurende welvaartscreatie, maar we missen een echte aandeelhouderscultuur.

De oplossing is nochtans eenvoudig: de Belgische overheid geeft een indexfonds uit gebaseerd op de Belgian All Shares-index en geeft alle kinderen bij de geboorte daar voor 2.500 euro van. Ze mogen de aandelen niet verkopen voor hun 25ste en voordat ze de officiële staatscursus 'Beleggen en ondernemen voor beginners' hebben afgerond. De Belgen krijgen gemiddeld 120.000 kinderen per jaar. Dat zou de Belgische begroting jaarlijks 300 miljoen euro kosten. Een kleine kostprijs tegenover de meerwaarde aan financiële geletterdheid, aandeelhouderscultuur en ondernemerschap.

De beurs laat bij veel mensen een bittere nasmaak achter. Sommigen vervult ze met angst wegens beurscrashes zoals tijdens de financiële crisis. Bij anderen werpen fraudezaken als Lernout & Hauspie of films als The Wolf of Wall Street het beeld op van een gigantisch piramidespel. Beleggen wordt vaak beschreven als gokken of speculeren. De beurs is daarmee een zoveelste maatschappelijk domein waarin de uitzonderingen en het gebrek aan kennis het beeld bepalen. Jammer, want de overgrote meerderheid van de beursgenoteerde bedrijven wordt heel degelijk gerund en schept enorm veel welvaart. De langetermijnontwikkelingen van de beurs zijn daar het beste bewijs van. Los van tussentijdse terugvallen is de langetermijntrend opwaarts, waardoor de 'crashes' op een langetermijngrafiek nauwelijks zichtbaar zijn.Beursgenoteerd België dingt naar de aandacht van grote buitenlandse investeerders, maar de Belgen zelf hebben er te weinig oog voor. Via de beurs kunnen ze evenwel meegenieten van de opwaartse trend en de voortdurende welvaartscreatie, maar we missen een echte aandeelhouderscultuur. De oplossing is nochtans eenvoudig: de Belgische overheid geeft een indexfonds uit gebaseerd op de Belgian All Shares-index en geeft alle kinderen bij de geboorte daar voor 2.500 euro van. Ze mogen de aandelen niet verkopen voor hun 25ste en voordat ze de officiële staatscursus 'Beleggen en ondernemen voor beginners' hebben afgerond. De Belgen krijgen gemiddeld 120.000 kinderen per jaar. Dat zou de Belgische begroting jaarlijks 300 miljoen euro kosten. Een kleine kostprijs tegenover de meerwaarde aan financiële geletterdheid, aandeelhouderscultuur en ondernemerschap.