Frédéric Buzaré (Dexia AM): "Intussen komen er op het vlak van de obligatierente nieuwe records op de tabellen. Het rendement op 10 jarige Japanse obligaties, dat jaren onder 2 % lag, is nu gedaald tot minder dan 1 %, terwijl de rente op 10 jarige Amerikaanse obligaties rond 2,5 % schommelt. We kunnen begrijpen dat het in een deflatoire omgeving vooral belangrijk is om kapitaal veilig te stellen en dat obligaties daarvoor beter geschikt zijn dan aandelen."

Het lijkt er echter op dat de situatie stilaan uit de hand loopt. De risicopremie voor deflatie, zoals die wordt weerspiegeld door de obligatiemarkt, is extreem genoeg om ons te kunnen afvragen of de aandelenmarkten wel alert genoeg zijn om te beseffen wat er aan de gang is.

Buzaré: "We zijn ervan overtuigd dat deze brede kloof tussen beide markten uiteindelijk onhoudbaar is, en verwachten dan ook dat het heel snel - wellicht binnen enkele weken, van zodra er meer zicht komt op de verwachtingen voor het vierde kwartaal - tot een climax komt. Uiteindelijk verwachten we een stijging van de aandelenkoersen, maar enkel als er een einde komt aan de daling van de obligatierendementen. De acute kloof tussen de aandelen- en obligatiemarkten is uiteindelijk ook geworteld in het monetaire beleid van de FED: waarom zouden de retailfondsen stoppen met het kopen van vastrentende beleggingen als de FED die blijft ondersteunen?"

Als gevolg van de almaar meer buitengewone maatregelen van de centrale banken, die autonoom reageren op het marktgedrag, is elke beleggingsstrategie als het ware een raadseltje geworden.

Buzaré: "Om ervoor te zorgen dat de beleggers actiever worden, moet er een einde komen aan de onzekerheid. De massale verkoop van gemeenschappelijke beleggingsfondsen in aandelen bewijst duidelijk dat de extreme marktvolatiliteit de beleggers sterk ontmoedigt.."

Frédéric Buzaré (Dexia AM): "Intussen komen er op het vlak van de obligatierente nieuwe records op de tabellen. Het rendement op 10 jarige Japanse obligaties, dat jaren onder 2 % lag, is nu gedaald tot minder dan 1 %, terwijl de rente op 10 jarige Amerikaanse obligaties rond 2,5 % schommelt. We kunnen begrijpen dat het in een deflatoire omgeving vooral belangrijk is om kapitaal veilig te stellen en dat obligaties daarvoor beter geschikt zijn dan aandelen." Het lijkt er echter op dat de situatie stilaan uit de hand loopt. De risicopremie voor deflatie, zoals die wordt weerspiegeld door de obligatiemarkt, is extreem genoeg om ons te kunnen afvragen of de aandelenmarkten wel alert genoeg zijn om te beseffen wat er aan de gang is. Buzaré: "We zijn ervan overtuigd dat deze brede kloof tussen beide markten uiteindelijk onhoudbaar is, en verwachten dan ook dat het heel snel - wellicht binnen enkele weken, van zodra er meer zicht komt op de verwachtingen voor het vierde kwartaal - tot een climax komt. Uiteindelijk verwachten we een stijging van de aandelenkoersen, maar enkel als er een einde komt aan de daling van de obligatierendementen. De acute kloof tussen de aandelen- en obligatiemarkten is uiteindelijk ook geworteld in het monetaire beleid van de FED: waarom zouden de retailfondsen stoppen met het kopen van vastrentende beleggingen als de FED die blijft ondersteunen?" Als gevolg van de almaar meer buitengewone maatregelen van de centrale banken, die autonoom reageren op het marktgedrag, is elke beleggingsstrategie als het ware een raadseltje geworden. Buzaré: "Om ervoor te zorgen dat de beleggers actiever worden, moet er een einde komen aan de onzekerheid. De massale verkoop van gemeenschappelijke beleggingsfondsen in aandelen bewijst duidelijk dat de extreme marktvolatiliteit de beleggers sterk ontmoedigt.."