Fréderic Buzaré (Dexia AM): Het verlies van de Europese concurrentiekracht is trouwens hoofdzakelijk te wijten aan de oneerlijke Chinese concurrentie. We zijn momenteel echter getuige van het feit dat er een einde komt aan het huidige Chinese model dat gebaseerd is op de notie "goedkoop". De economische successen die China de jongste dertig jaar heeft geboekt, waren immers gestoeld op goedkoop kapitaal, goedkope arbeidskrachten en goedkope energie. Maar een en ander leidde ook tot grote onevenwichten en inefficiënties die nu voor steeds meer problemen zorgen."

De Chinese economie is vandaag minder gezond en minder in evenwicht dan vóór de crisis. China hangt zelfs nog meer af van investeringen, voornamelijk in vastgoed en in infrastructuur.

Buzaré: "Het is voorlopig nog de vraag wanneer de zeepbel van de investeringen op basis van kredieten zal barsten, maar het is wel al duidelijk dat de Chinese autoriteiten snel moeten handelen. Over de hoop die sommige marktspelers lijken te koesteren dat China opnieuw maatregelen zal nemen om de binnenlandse economie te stimuleren, kunnen we zeggen dat we sterk betwijfelen dat dit de goede oplossing is. Sommige landen die volop in ontwikkeling zijn, moeten volgens ons immers eerst de opgebouwde kredietexcessen verteren vooraleer ze maatregelen nemen om de kredietcyclus opnieuw te stimuleren."

Ondanks het lichte optimisme over de jongste Europese akkoorden rond de schuldencrisis zullen die akkoorden niet tot een goed einde kunnen worden gebracht zonder een sterkere economische groei. De Europese schuldencrisis zal niet kunnen worden opgelost door technische beslissingen, maar enkel door duidelijke politieke keuzes.

Buzaré: "De lakmoesproef voor de eurozone blijft de mate waarin alle lidstaten bereid zijn een aanzienlijk gedeelte van hun soevereiniteit af te staan naarmate ze steeds duidelijker evolueren in de richting van een grotere fiscale en politieke integratie. Als er niets verandert, mogen we jammer genoeg een nieuwe golf van grote spanningen verwachten die de politici zouden kunnen aanzetten tot het nemen van drastische beslissingen. Met name Duitsland zou dan worden geconfronteerd met zware beslissingen: het aanpakken van de schuldencrisis door geld bij te drukken of het in elkaar klappen van de euro. Kortom, het ziet er zeker nog niet naar uit dat de risico's binnenkort van de baan zullen zijn."

Fréderic Buzaré (Dexia AM): Het verlies van de Europese concurrentiekracht is trouwens hoofdzakelijk te wijten aan de oneerlijke Chinese concurrentie. We zijn momenteel echter getuige van het feit dat er een einde komt aan het huidige Chinese model dat gebaseerd is op de notie "goedkoop". De economische successen die China de jongste dertig jaar heeft geboekt, waren immers gestoeld op goedkoop kapitaal, goedkope arbeidskrachten en goedkope energie. Maar een en ander leidde ook tot grote onevenwichten en inefficiënties die nu voor steeds meer problemen zorgen." De Chinese economie is vandaag minder gezond en minder in evenwicht dan vóór de crisis. China hangt zelfs nog meer af van investeringen, voornamelijk in vastgoed en in infrastructuur. Buzaré: "Het is voorlopig nog de vraag wanneer de zeepbel van de investeringen op basis van kredieten zal barsten, maar het is wel al duidelijk dat de Chinese autoriteiten snel moeten handelen. Over de hoop die sommige marktspelers lijken te koesteren dat China opnieuw maatregelen zal nemen om de binnenlandse economie te stimuleren, kunnen we zeggen dat we sterk betwijfelen dat dit de goede oplossing is. Sommige landen die volop in ontwikkeling zijn, moeten volgens ons immers eerst de opgebouwde kredietexcessen verteren vooraleer ze maatregelen nemen om de kredietcyclus opnieuw te stimuleren." Ondanks het lichte optimisme over de jongste Europese akkoorden rond de schuldencrisis zullen die akkoorden niet tot een goed einde kunnen worden gebracht zonder een sterkere economische groei. De Europese schuldencrisis zal niet kunnen worden opgelost door technische beslissingen, maar enkel door duidelijke politieke keuzes. Buzaré: "De lakmoesproef voor de eurozone blijft de mate waarin alle lidstaten bereid zijn een aanzienlijk gedeelte van hun soevereiniteit af te staan naarmate ze steeds duidelijker evolueren in de richting van een grotere fiscale en politieke integratie. Als er niets verandert, mogen we jammer genoeg een nieuwe golf van grote spanningen verwachten die de politici zouden kunnen aanzetten tot het nemen van drastische beslissingen. Met name Duitsland zou dan worden geconfronteerd met zware beslissingen: het aanpakken van de schuldencrisis door geld bij te drukken of het in elkaar klappen van de euro. Kortom, het ziet er zeker nog niet naar uit dat de risico's binnenkort van de baan zullen zijn."