Het faillissement van een bank op zich is tamelijk gemakkelijk te remediëren als je snel genoeg en doortastend ingrijpt.

Het volstaat dan de bank te herkapitaliseren met een paar miljard euro die je later meestal met winst terugverdient en de bank tijdelijk aan een liquiditeitsinfuus te hangen (en dat kost momenteel zelfs niets).

De depositohouders komen hierdoor niet in gevaar maar wel de oorspronkelijke aandeelhouders die door de kapitaalverhogingen quasi volledig worden verwaterd.

Daarom zal een toezichthouder eerder afwachtend reageren en misschien te lang blijven doorgaan in de hoop de bestaande structuren alsnog te redden. Niet onbegrijpelijk, aldus Duchateau.

Dikwijls zijn het ook diezelfde aandeelhouders die akkoord zijn gegaan om, zoals in Cyprus, massaal staatsobligaties op te kopen om het budgettekort van het land te financieren.

Hierdoor loopt de situatie echter volledig uit de hand en wordt de balans van de bank integraal geïnfecteerd zodat uiteindelijk ook de spaarmiddelen worden aangetast.

Het is ook pas in een dergelijke uitzonderlijke constellatie dat er een situatie ontstaat waarbij deposito's in het faillissement worden betrokken.

Op dat moment kan men zich echter vraag stellen of in een dergelijk land de staat wel voldoende bewarend is opgetreden.

Via zijn toezichthoudende functie had deze staat immers de contractuele verplichting om de nodige maatregelen te nemen opdat de zaak niet uit de hand zou lopen.

Door het toezicht op de systeembanken te verplaatsen naar het Europese niveau is alleszins de kans op een "vertekend" nationaal toezicht in belangrijke mate afgenomen.

Akkoord dus met Olli Rehn, maar onder de voorwaarde dat hij er fijntjes aan toe zou voegen dat de spaardeposito's enkel in het faillissement worden betrokken wanneer het onomstotelijk bewijs is geleverd dat het betrokken land (bij de systeembanken is dat nu de ECB) alles heeft gedaan om een dergelijke escalatie te vermijden en voldoende doortastend is opgetreden om de belangen van de spaarders te vrijwaren.

Een dergelijk bewijs lever je overigens niet zomaar : Indien je, dankzij efficiënt toezicht , als overheid doortastend en snel, zou zijn opgetreden, dan had het euvel zich waarschijnlijk niet voltrokken ...

Het faillissement van een bank op zich is tamelijk gemakkelijk te remediëren als je snel genoeg en doortastend ingrijpt. Het volstaat dan de bank te herkapitaliseren met een paar miljard euro die je later meestal met winst terugverdient en de bank tijdelijk aan een liquiditeitsinfuus te hangen (en dat kost momenteel zelfs niets). De depositohouders komen hierdoor niet in gevaar maar wel de oorspronkelijke aandeelhouders die door de kapitaalverhogingen quasi volledig worden verwaterd. Daarom zal een toezichthouder eerder afwachtend reageren en misschien te lang blijven doorgaan in de hoop de bestaande structuren alsnog te redden. Niet onbegrijpelijk, aldus Duchateau. Dikwijls zijn het ook diezelfde aandeelhouders die akkoord zijn gegaan om, zoals in Cyprus, massaal staatsobligaties op te kopen om het budgettekort van het land te financieren. Hierdoor loopt de situatie echter volledig uit de hand en wordt de balans van de bank integraal geïnfecteerd zodat uiteindelijk ook de spaarmiddelen worden aangetast. Het is ook pas in een dergelijke uitzonderlijke constellatie dat er een situatie ontstaat waarbij deposito's in het faillissement worden betrokken. Op dat moment kan men zich echter vraag stellen of in een dergelijk land de staat wel voldoende bewarend is opgetreden. Via zijn toezichthoudende functie had deze staat immers de contractuele verplichting om de nodige maatregelen te nemen opdat de zaak niet uit de hand zou lopen. Door het toezicht op de systeembanken te verplaatsen naar het Europese niveau is alleszins de kans op een "vertekend" nationaal toezicht in belangrijke mate afgenomen. Akkoord dus met Olli Rehn, maar onder de voorwaarde dat hij er fijntjes aan toe zou voegen dat de spaardeposito's enkel in het faillissement worden betrokken wanneer het onomstotelijk bewijs is geleverd dat het betrokken land (bij de systeembanken is dat nu de ECB) alles heeft gedaan om een dergelijke escalatie te vermijden en voldoende doortastend is opgetreden om de belangen van de spaarders te vrijwaren. Een dergelijk bewijs lever je overigens niet zomaar : Indien je, dankzij efficiënt toezicht , als overheid doortastend en snel, zou zijn opgetreden, dan had het euvel zich waarschijnlijk niet voltrokken ...