Toch lijkt het erop dat een dergelijke politiek alleen kan werken voor een kleine, flexibele en zeer open economie. Daarenboven was het basisprobleem voor Ierland ook eerder verbonden aan de banksector.

Eens die problematiek door de ECB werd gestabiliseerd, kon Ierland vrij snel de draad terug oppikken.

Gigantische stijging van de Spaanse werkloosheid moet opgevangen worden

Het belangrijkste probleem voor Europa zal er volgens professor Stefan Duchateau in bestaan om de gigantische stijging in de werkloosheid van Spanje te kunnen opvangen.

Door de implosie van de bouwsector in 2008 werden er meer dan één miljoen eenheden toegevoegd aan een reeds uit de hand gelopen leger werklozen. De budgettaire situatie wordt zo quasi uitzichtloos.

De opgelegde besparingen die compenserend zou moeten zijn , leidt tot een verdere uitval van de domestieke vraag en verergeren het probleem.

De exportsector is door de ingeslopen inefficiënties onvoldoende competitief om het verlies aan binnenlandse groei te compenseren terwijl de import wordt gesubsidieerd door het aanhouden van een munt die te duur is in verhouding tot ontwikkeling van de reële wisselkoers.

De belofte van massale interventie van de ECB werkt volgens professor Stefan Duchateau ten dele immers ook averechts. De Spaanse overheid kan hierin een argument vinden om de geplande besparingen uit te stellen.

Uit de meest recente politieke uitspraken van de Spaanse regering kan men echter duidelijk hun determinatie afleiden om de opgelegde besparingen onverkort uit te voeren.

Maar het resultaat van dergelijke pijnlijke ingrepen dreigt al onmiddellijk te worden geneutraliseerd door de vrees rond een Catalaanse afscheuring. Het is immers onmogelijk om gedurende een lange periode solidariteit en fiscale transfers te vragen van Duitsland, indien er zelfs binnen Spanje grote onenigheid bestaat over de solidariteit tussen de eigen regio's.

Het is daarenboven de vraag wie er uiteindelijk nog geloofd dat men een budgettair tekort dat wordt veroorzaakt door een sterk opgelopen werkloosheid , kan keren op basis van rabiate besparingen in de overheidssector.

Dit laatste is volgens professor Stefan Duchateau weliswaar nodig om de Spaanse economie op middellange termijn terug competitief te maken, maar zal op korte termijn tegelijk de laatste restanten van economische groei versmachten.

Toch lijkt het erop dat een dergelijke politiek alleen kan werken voor een kleine, flexibele en zeer open economie. Daarenboven was het basisprobleem voor Ierland ook eerder verbonden aan de banksector. Eens die problematiek door de ECB werd gestabiliseerd, kon Ierland vrij snel de draad terug oppikken.Gigantische stijging van de Spaanse werkloosheid moet opgevangen worden Het belangrijkste probleem voor Europa zal er volgens professor Stefan Duchateau in bestaan om de gigantische stijging in de werkloosheid van Spanje te kunnen opvangen. Door de implosie van de bouwsector in 2008 werden er meer dan één miljoen eenheden toegevoegd aan een reeds uit de hand gelopen leger werklozen. De budgettaire situatie wordt zo quasi uitzichtloos. De opgelegde besparingen die compenserend zou moeten zijn , leidt tot een verdere uitval van de domestieke vraag en verergeren het probleem. De exportsector is door de ingeslopen inefficiënties onvoldoende competitief om het verlies aan binnenlandse groei te compenseren terwijl de import wordt gesubsidieerd door het aanhouden van een munt die te duur is in verhouding tot ontwikkeling van de reële wisselkoers. De belofte van massale interventie van de ECB werkt volgens professor Stefan Duchateau ten dele immers ook averechts. De Spaanse overheid kan hierin een argument vinden om de geplande besparingen uit te stellen. Uit de meest recente politieke uitspraken van de Spaanse regering kan men echter duidelijk hun determinatie afleiden om de opgelegde besparingen onverkort uit te voeren. Maar het resultaat van dergelijke pijnlijke ingrepen dreigt al onmiddellijk te worden geneutraliseerd door de vrees rond een Catalaanse afscheuring. Het is immers onmogelijk om gedurende een lange periode solidariteit en fiscale transfers te vragen van Duitsland, indien er zelfs binnen Spanje grote onenigheid bestaat over de solidariteit tussen de eigen regio's. Het is daarenboven de vraag wie er uiteindelijk nog geloofd dat men een budgettair tekort dat wordt veroorzaakt door een sterk opgelopen werkloosheid , kan keren op basis van rabiate besparingen in de overheidssector. Dit laatste is volgens professor Stefan Duchateau weliswaar nodig om de Spaanse economie op middellange termijn terug competitief te maken, maar zal op korte termijn tegelijk de laatste restanten van economische groei versmachten.