Eric Chaney (AXA IM): "Tot op zekere hoogte belichaamt het de volgende fase in de al lang aanhoudende afname van het belang van de US$ als ankerpunt van het mondiale monetaire systeem, een ontwikkeling die begon in 1971 toen de VS besloot om het Bretton Woods-systeem af te danken. In de wereld van fiatgeld, dat als gevolg van deze beslissing 40 jaar geleden ontstond, is 'risicovrij' een relatief concept. Op middellange termijn volgen mogelijk andere landen met een AAA-rating, waardoor AA+ een nieuw soort benchmark wordt voor 'risicovrije' assets."

De beslissing van S&P om de kredietwaardigheid van de VS af te waarderen, lijkt te zijn ingegeven door het feit dat de te elfder ure bereikte overeenkomst tussen regering en Congres niet overeenkwam met de noodzakelijk geachte verlaging van het overheidstekort met in totaal US$4bln in de komende tien jaar - noodzakelijk om een ommekeer teweeg te brengen in de schulddynamiek.

Chaney: "Zonder partij te kiezen in het felle debat tussen Treasury en S&P, dat nog steeds woedt, tekenen we aan dat er geen sprake is van echt nieuws. De markten weten dat de overheidsschulden in de OESO-landen met 30 punten ten opzichte van het BNP (na de recessie van 2009) zijn opgelopen, en dat de huidige trage groei schuldstabilisatie zelfs nog meer bemoeilijkt. In het bijzondere geval van de VS is het zo goed als onmogelijk om de schulddynamiek op lange termijn te doorbreken door alleen te snijden in de uitgaven, wat de harde lijn lijkt te zijn van de Republikeinen. Als 'zichtbare' belastingen op enig moment niet worden verhoogd, zal inflatie - een 'onzichtbare', maar niettemin heuse belasting - het werk moeten doen. Desondanks blijven US Treasuries (UST) de onbetwiste referentie voor veilige en liquide assets. Alleen goed gestructureerde euro-obligaties zouden de UST naar de kroon kunnen steken, en dan alleen nog maar nadat deze hypothetische obligaties een kritische massa hebben bereikt, maar dat is nog niet aan de orde. Daarom voorzien wij geen significante verschuiving in de vraag naar UST en verwachten wij bijgevolg geen significante impact van het besluit van S&P op de risicovrije rente van de VS. Op de korte termijn zou zelfs het tegenovergestelde kunnen gebeuren: als de financiële markten deze afwaardering zien als een stap in de richting van onbekend en potentieel gevaarlijk terrein, zou een grotere risicoaversie de UST-yields nog verder kunnen doen dalen."

Eric Chaney (AXA IM): "Tot op zekere hoogte belichaamt het de volgende fase in de al lang aanhoudende afname van het belang van de US$ als ankerpunt van het mondiale monetaire systeem, een ontwikkeling die begon in 1971 toen de VS besloot om het Bretton Woods-systeem af te danken. In de wereld van fiatgeld, dat als gevolg van deze beslissing 40 jaar geleden ontstond, is 'risicovrij' een relatief concept. Op middellange termijn volgen mogelijk andere landen met een AAA-rating, waardoor AA+ een nieuw soort benchmark wordt voor 'risicovrije' assets." De beslissing van S&P om de kredietwaardigheid van de VS af te waarderen, lijkt te zijn ingegeven door het feit dat de te elfder ure bereikte overeenkomst tussen regering en Congres niet overeenkwam met de noodzakelijk geachte verlaging van het overheidstekort met in totaal US$4bln in de komende tien jaar - noodzakelijk om een ommekeer teweeg te brengen in de schulddynamiek. Chaney: "Zonder partij te kiezen in het felle debat tussen Treasury en S&P, dat nog steeds woedt, tekenen we aan dat er geen sprake is van echt nieuws. De markten weten dat de overheidsschulden in de OESO-landen met 30 punten ten opzichte van het BNP (na de recessie van 2009) zijn opgelopen, en dat de huidige trage groei schuldstabilisatie zelfs nog meer bemoeilijkt. In het bijzondere geval van de VS is het zo goed als onmogelijk om de schulddynamiek op lange termijn te doorbreken door alleen te snijden in de uitgaven, wat de harde lijn lijkt te zijn van de Republikeinen. Als 'zichtbare' belastingen op enig moment niet worden verhoogd, zal inflatie - een 'onzichtbare', maar niettemin heuse belasting - het werk moeten doen. Desondanks blijven US Treasuries (UST) de onbetwiste referentie voor veilige en liquide assets. Alleen goed gestructureerde euro-obligaties zouden de UST naar de kroon kunnen steken, en dan alleen nog maar nadat deze hypothetische obligaties een kritische massa hebben bereikt, maar dat is nog niet aan de orde. Daarom voorzien wij geen significante verschuiving in de vraag naar UST en verwachten wij bijgevolg geen significante impact van het besluit van S&P op de risicovrije rente van de VS. Op de korte termijn zou zelfs het tegenovergestelde kunnen gebeuren: als de financiële markten deze afwaardering zien als een stap in de richting van onbekend en potentieel gevaarlijk terrein, zou een grotere risicoaversie de UST-yields nog verder kunnen doen dalen."