Idealiter zouden we er wat meer tijd voor nemen en ons nu vooral bezig houden met het blussen van de brand van de huidige crisis, maar momenteel is er een politiek momentum om toch een aantal heilige huisjes van de financiële wereld in vraag te stellen.

Dat de verloning in de financiële sector veel te veel korte termijngedrag stimuleert, is bijvoorbeeld volgens Van de Cloot een oude kwaal. Pas nu kan er echter een doorbraak gerealiseerd worden voor wat misschien niet meer het geval is binnen enkele jaren.

De mythe dat zelfregulering voldoende is voor de stabiliteit van het financiële systeem is nu overtuigend ontkracht en kunnen we dus de wijze woorden van Adam Smith in praktijk omzetten. Uiteraard begint elke hervormingsplan met een analyse van wat er nu juist is misgelopen.

Al te vaak verstopt men zich achter de mythe dat een land volledig afhankelijk is van internationale coöperatie op het vlak van regelgeving. Uiteraard is het first best regels tot stand te laten komen op een supranationaal vlak.

De Spaanse banken worden echter sinds jaren opgelegd om procyclische provisies aan te leggen. Dit houdt in dat ze meer voorzieningen aanleggen in goede tijden zodat ze marge hebben in tijden van crisis.

Dit heeft het Spaans bankwezen geen windeieren gelegd, zo stelt Ivan Van de Cloot vast. Nationaal beleid kan dus wel het verschil maken. Eén van de belangrijkste te realiseren hervormingen is ongetwijfeld een splitsing tussen commerciële banken en investeringsbanken.

Nog te overwegen is het schrappen van de notering van banken op de beurs en het verplicht maken van referentie-aandeelhouders van financiële instellingen wat meer effectieve controle voor het management mogelijk maakt.

Sowieso dient men in ons land de fundamentele reflectie te maken over de juiste omvang van onze banken in functie van de gelden die ter beschikking staan om ze te redden. De enige zekerheid die we immers hebben is immers dat dit niet de laatste financiële crisis is, aldus de conclusie van Ivan Van de Cloot.

De G-20 top van 2 april zond een sterk signaal uit dat er meer samenwerking in de wereld moet komen om uit de huidige crisis te komen en om de volgende financiële crisis te voorkomen. De realiteit is echter wel dat op dat vlak nog veel werk moet beginnen.

Het enige concrete voorstel voor betere bankregulering bestond erin het Financial Stability Forum om te vormen tot de minder verblijvende Financial Stability Board. Als de details moeten worden ingevuld, dreigen de tegengestelde visies weer de kop op te steken.

Link naar de studie http://www.itinerainstitute.org/upl/1/nl/doc/MEMOlessen%20ivdc.pdf

Idealiter zouden we er wat meer tijd voor nemen en ons nu vooral bezig houden met het blussen van de brand van de huidige crisis, maar momenteel is er een politiek momentum om toch een aantal heilige huisjes van de financiële wereld in vraag te stellen. Dat de verloning in de financiële sector veel te veel korte termijngedrag stimuleert, is bijvoorbeeld volgens Van de Cloot een oude kwaal. Pas nu kan er echter een doorbraak gerealiseerd worden voor wat misschien niet meer het geval is binnen enkele jaren. De mythe dat zelfregulering voldoende is voor de stabiliteit van het financiële systeem is nu overtuigend ontkracht en kunnen we dus de wijze woorden van Adam Smith in praktijk omzetten. Uiteraard begint elke hervormingsplan met een analyse van wat er nu juist is misgelopen.Al te vaak verstopt men zich achter de mythe dat een land volledig afhankelijk is van internationale coöperatie op het vlak van regelgeving. Uiteraard is het first best regels tot stand te laten komen op een supranationaal vlak. De Spaanse banken worden echter sinds jaren opgelegd om procyclische provisies aan te leggen. Dit houdt in dat ze meer voorzieningen aanleggen in goede tijden zodat ze marge hebben in tijden van crisis. Dit heeft het Spaans bankwezen geen windeieren gelegd, zo stelt Ivan Van de Cloot vast. Nationaal beleid kan dus wel het verschil maken. Eén van de belangrijkste te realiseren hervormingen is ongetwijfeld een splitsing tussen commerciële banken en investeringsbanken. Nog te overwegen is het schrappen van de notering van banken op de beurs en het verplicht maken van referentie-aandeelhouders van financiële instellingen wat meer effectieve controle voor het management mogelijk maakt. Sowieso dient men in ons land de fundamentele reflectie te maken over de juiste omvang van onze banken in functie van de gelden die ter beschikking staan om ze te redden. De enige zekerheid die we immers hebben is immers dat dit niet de laatste financiële crisis is, aldus de conclusie van Ivan Van de Cloot.De G-20 top van 2 april zond een sterk signaal uit dat er meer samenwerking in de wereld moet komen om uit de huidige crisis te komen en om de volgende financiële crisis te voorkomen. De realiteit is echter wel dat op dat vlak nog veel werk moet beginnen.Het enige concrete voorstel voor betere bankregulering bestond erin het Financial Stability Forum om te vormen tot de minder verblijvende Financial Stability Board. Als de details moeten worden ingevuld, dreigen de tegengestelde visies weer de kop op te steken.Link naar de studie http://www.itinerainstitute.org/upl/1/nl/doc/MEMOlessen%20ivdc.pdf