Monetaire stimuli: de ECB zou op dit vlak wat meer kunnen doen, maar aangezien het kredietmechanisme momenteel niet werkt zoals het hoort, zou de impact daarvan beperkt blijven. Tenzij de ECB er echt haar volle gewicht tegenaan gooit, maar tot nu toe heeft ze zich bijzonder terughoudend opgesteld om zelfs maar pogingen te doen om de groei een duwtje in de rug te geven.

Begrotingsstimuli: voor de noodzakelijke besparingen in de perifere landen zou een tegengewicht kunnen worden gevonden via begrotingsstimuli in de kernlanden, die momenteel geld kunnen lenen tegen historisch lage rentes. Maar de kernlanden hebben al duidelijk laten blijken dat ze daar tegen gekant zijn. Sterker nog, de kernlanden dragen bij tot nog meer begrotingsbesparingen in de eurozone.

Structurele hervormingen: in de eurozone blijft er heel wat potentieel bestaan om de economie beter te doen functioneren. In de praktijk blijkt dat echter veel moeilijker haalbaar. Bovendien duurt het over het algemeen verschillende jaren voor de impact van dergelijke maatregelen volop kan spelen. Verschillende landen uit de eurozone hebben de jongste jaren dergelijke hervormingen doorgevoerd maar de resultaten daarvan zijn al bij al teleurstellend. Resultaten van dergelijke hervormingen moeten op korte termijn hoe dan ook niet worden verwacht.

Externe hulp: de exportbedrijven uit de eurozone zullen profiteren van het wereldwijde herstel. Een forse koersdaling van de euro zou daarbij een enorme hulp zijn. Hoewel dat ook negatieve effecten zou hebben, zoals hogere energiekosten, zou een koersdaling van de eenheidsmunt in het huidige klimaat al bij al behoorlijk positief zijn. Maar tot nu toe is de ECB niet bereid gebleken om actief te proberen om de koers van de euro te doen dalen. Waarschijnlijk zal dat in de nabije toekomst ook niet veranderen. De stap zetten naar een echte monetaire unie: als het effectief tot acties komt om een monetaire unie en bank- en begrotingsunie te realiseren, dan kan dat veel onzekerheid wegnemen en voor een stuk het investeringsklimaat voor de bedrijven verbeteren. In het huidige politieke klimaat is dat echter onmogelijk.

Aangezien de eurozone niet echt voor één van deze mogelijke opties gaat, ziet het ernaar uit dat de regio nog voor een hele tijd in het huidige scenario zonder groei zal blijven zitten.

Monetaire stimuli: de ECB zou op dit vlak wat meer kunnen doen, maar aangezien het kredietmechanisme momenteel niet werkt zoals het hoort, zou de impact daarvan beperkt blijven. Tenzij de ECB er echt haar volle gewicht tegenaan gooit, maar tot nu toe heeft ze zich bijzonder terughoudend opgesteld om zelfs maar pogingen te doen om de groei een duwtje in de rug te geven. Begrotingsstimuli: voor de noodzakelijke besparingen in de perifere landen zou een tegengewicht kunnen worden gevonden via begrotingsstimuli in de kernlanden, die momenteel geld kunnen lenen tegen historisch lage rentes. Maar de kernlanden hebben al duidelijk laten blijken dat ze daar tegen gekant zijn. Sterker nog, de kernlanden dragen bij tot nog meer begrotingsbesparingen in de eurozone. Structurele hervormingen: in de eurozone blijft er heel wat potentieel bestaan om de economie beter te doen functioneren. In de praktijk blijkt dat echter veel moeilijker haalbaar. Bovendien duurt het over het algemeen verschillende jaren voor de impact van dergelijke maatregelen volop kan spelen. Verschillende landen uit de eurozone hebben de jongste jaren dergelijke hervormingen doorgevoerd maar de resultaten daarvan zijn al bij al teleurstellend. Resultaten van dergelijke hervormingen moeten op korte termijn hoe dan ook niet worden verwacht. Externe hulp: de exportbedrijven uit de eurozone zullen profiteren van het wereldwijde herstel. Een forse koersdaling van de euro zou daarbij een enorme hulp zijn. Hoewel dat ook negatieve effecten zou hebben, zoals hogere energiekosten, zou een koersdaling van de eenheidsmunt in het huidige klimaat al bij al behoorlijk positief zijn. Maar tot nu toe is de ECB niet bereid gebleken om actief te proberen om de koers van de euro te doen dalen. Waarschijnlijk zal dat in de nabije toekomst ook niet veranderen. De stap zetten naar een echte monetaire unie: als het effectief tot acties komt om een monetaire unie en bank- en begrotingsunie te realiseren, dan kan dat veel onzekerheid wegnemen en voor een stuk het investeringsklimaat voor de bedrijven verbeteren. In het huidige politieke klimaat is dat echter onmogelijk. Aangezien de eurozone niet echt voor één van deze mogelijke opties gaat, ziet het ernaar uit dat de regio nog voor een hele tijd in het huidige scenario zonder groei zal blijven zitten.