Maar ondanks deze terugval en een quasi-eindeloze reeks van ontgoochelingen op het Europese politieke vlak, wisten de Europese beurzen een substantieel deel van hun verliezen te compenseren.

Enerzijds als reactie tegen een overdreven lage waardering, anderzijds als een positieve respons op de doortastende houding van de ECB die de financiële markten voorzag van de nodige liquiditeit.

Hierdoor neemt de Centrale Bank ook het risico om financiële stabiliteit te bereiken ten koste van monetaire instabiliteit. De stabiliteit van de Europese inflatie-indicatoren lijkt er momenteel echter op de wijze dat hiermee juiste keuze werd gemaakt.

De rentetarieven van "stabiele" landen daalden intussen naar laagterecords terwijl ook de "spreads" van probleemlanden wisten te stabiliseren en in bepaalde gevallen zelfs gevoelig konden afnemen.

Een cruciaal gegeven was ook hier de politiek van de ECB, specifiek toegelicht in de (voorlopig historische) toespraak van Draghi op 21 juli.

De aangekondigde bankenunie en vooral de ongelimiteerde mogelijkheden van de ECB om probleemlanden ter hulp te snellen op de financiële markten creëerden opnieuw het nodige vertrouwen om een substantieel herstel van Europese aandelen en vooral bankwaarden te bewerkstelligen.

Maar ondanks deze terugval en een quasi-eindeloze reeks van ontgoochelingen op het Europese politieke vlak, wisten de Europese beurzen een substantieel deel van hun verliezen te compenseren. Enerzijds als reactie tegen een overdreven lage waardering, anderzijds als een positieve respons op de doortastende houding van de ECB die de financiële markten voorzag van de nodige liquiditeit. Hierdoor neemt de Centrale Bank ook het risico om financiële stabiliteit te bereiken ten koste van monetaire instabiliteit. De stabiliteit van de Europese inflatie-indicatoren lijkt er momenteel echter op de wijze dat hiermee juiste keuze werd gemaakt. De rentetarieven van "stabiele" landen daalden intussen naar laagterecords terwijl ook de "spreads" van probleemlanden wisten te stabiliseren en in bepaalde gevallen zelfs gevoelig konden afnemen. Een cruciaal gegeven was ook hier de politiek van de ECB, specifiek toegelicht in de (voorlopig historische) toespraak van Draghi op 21 juli. De aangekondigde bankenunie en vooral de ongelimiteerde mogelijkheden van de ECB om probleemlanden ter hulp te snellen op de financiële markten creëerden opnieuw het nodige vertrouwen om een substantieel herstel van Europese aandelen en vooral bankwaarden te bewerkstelligen.