De spaarrekening is een heilige koe voor de Belgen. Veel beleggingsproducten ondervinden de gevolgen van de begrotingsmaatregelen van de regering-Di Rupo, maar het fiscale regime van het spaarboekje bleef onaangeroerd. Sterker nog: door de verhoging van de roerende voorheffing is het relatieve voordeel van het spaarboekje sinds 1 januari dit jaar nog groter geworden.

Niet enkel de fiscale vrijstelling werd behouden - dit jaar tot een bedrag van 1830 euro per belastingplichtige - voor het deel waarop wel belasting verschuldigd is, is er een groot tariefverschil met andere interesten. De roerende voorheffing op de intresten van een spaarboekje bleven behouden op 15 procent. Ze zijn dus ontsnapt aan de algemene tariefverhoging van 15 naar 21 procent. Boven op die 21 procent kan nog de zogenoemde miljonairstaks van 4 procent komen, zodat het tarief maar liefst 25 procent bedraagt. Het vrijgestelde bedrag van 1830 euro hoeft bovendien niet te worden opgegeven aan het centrale meldpunt van de fiscus. De regering heeft het ook niet aangedurfd de wijd verbreide praktijk aan te pakken dat Belgen meerdere spaarboekjes hebben om aan de roerende voorheffing te ontsnappen.

Het verbaast dan ook niet dat de Belgen massaal veel geld in dat soort rekeningen pompen. Uit de cijfers van de Nationale Bank blijkt dat er eind maart 2012 een astronomisch bedrag van 225 miljard euro op die rekeningen stond geparkeerd.

Maar het lijkt alsof de aanval op het spaarboekje is ingezet. Dat gebeurt natuurlijk niet frontaal, want geen enkele politicus wil de doodgraver van het spaarboekje zijn. De aanvallen zijn subtiel en onrechtstreeks. Eerder dit jaar schoot Minister van Economie en Consumentenzaken Johan Vande Lanotte al op de getrouwheidspremie. Die werd nu pas aangepast. Verder hekelde de Nationale Bank van België onlangs de fiscale voordelen die verbonden zijn aan het spaarboekje. Daardoor zouden de Belgische bijhuizen van de buitenlandse banken spaaroverschotten boeken, die vervolgens worden weggedraineerd om buitenlandse putten te delgen. Ook Open VLD mengde zich bij monde van senator Rik Daems in het debat. Volgens Daems zou het ook mogelijk moeten zijn het vrijgestelde bedrag van 1830 euro te vullen met intresten van staatsleningen.

Er is dus duidelijk iets op til. Aangezien de vernieuwde beleggingsfiscaliteit met haken en ogen aan elkaar hangt, zou het niet vreemd zijn dat er nog dit jaar reparaties aan gebeuren. De spaarboekjes zouden dan weleens een stuk minder voordelig kunnen worden. De praktijk van de meerdere spaarboekjes zal de dans deze keer wellicht niet ontspringen.

Een bijkomende reden om het fiscale regime aan te passen is dat de gereglementeerde spaarboekjes indruisen tegen het Europese recht. Zo'n rekening kun je enkel openen bij een Belgische bank. Daardoor zal een Belg zijn spaargeld eerder toevertrouwen aan een Belgische dan aan een buitenlandse bank. De enige manier om die discriminatie weg te werken, is de belasting te verhogen. En zo kan de regering-Di Rupo de zwartepiet doorschuiven naar Europa. Volkomen ten onrechte, maar politiek goed verkoopbaar.

Volg de discussie mee via Twitter @anton_rivus.

Anton van Zantbeek

Advocaat Rivus

De spaarrekening is een heilige koe voor de Belgen. Veel beleggingsproducten ondervinden de gevolgen van de begrotingsmaatregelen van de regering-Di Rupo, maar het fiscale regime van het spaarboekje bleef onaangeroerd. Sterker nog: door de verhoging van de roerende voorheffing is het relatieve voordeel van het spaarboekje sinds 1 januari dit jaar nog groter geworden.Niet enkel de fiscale vrijstelling werd behouden - dit jaar tot een bedrag van 1830 euro per belastingplichtige - voor het deel waarop wel belasting verschuldigd is, is er een groot tariefverschil met andere interesten. De roerende voorheffing op de intresten van een spaarboekje bleven behouden op 15 procent. Ze zijn dus ontsnapt aan de algemene tariefverhoging van 15 naar 21 procent. Boven op die 21 procent kan nog de zogenoemde miljonairstaks van 4 procent komen, zodat het tarief maar liefst 25 procent bedraagt. Het vrijgestelde bedrag van 1830 euro hoeft bovendien niet te worden opgegeven aan het centrale meldpunt van de fiscus. De regering heeft het ook niet aangedurfd de wijd verbreide praktijk aan te pakken dat Belgen meerdere spaarboekjes hebben om aan de roerende voorheffing te ontsnappen.Het verbaast dan ook niet dat de Belgen massaal veel geld in dat soort rekeningen pompen. Uit de cijfers van de Nationale Bank blijkt dat er eind maart 2012 een astronomisch bedrag van 225 miljard euro op die rekeningen stond geparkeerd. Maar het lijkt alsof de aanval op het spaarboekje is ingezet. Dat gebeurt natuurlijk niet frontaal, want geen enkele politicus wil de doodgraver van het spaarboekje zijn. De aanvallen zijn subtiel en onrechtstreeks. Eerder dit jaar schoot Minister van Economie en Consumentenzaken Johan Vande Lanotte al op de getrouwheidspremie. Die werd nu pas aangepast. Verder hekelde de Nationale Bank van België onlangs de fiscale voordelen die verbonden zijn aan het spaarboekje. Daardoor zouden de Belgische bijhuizen van de buitenlandse banken spaaroverschotten boeken, die vervolgens worden weggedraineerd om buitenlandse putten te delgen. Ook Open VLD mengde zich bij monde van senator Rik Daems in het debat. Volgens Daems zou het ook mogelijk moeten zijn het vrijgestelde bedrag van 1830 euro te vullen met intresten van staatsleningen.Er is dus duidelijk iets op til. Aangezien de vernieuwde beleggingsfiscaliteit met haken en ogen aan elkaar hangt, zou het niet vreemd zijn dat er nog dit jaar reparaties aan gebeuren. De spaarboekjes zouden dan weleens een stuk minder voordelig kunnen worden. De praktijk van de meerdere spaarboekjes zal de dans deze keer wellicht niet ontspringen.Een bijkomende reden om het fiscale regime aan te passen is dat de gereglementeerde spaarboekjes indruisen tegen het Europese recht. Zo'n rekening kun je enkel openen bij een Belgische bank. Daardoor zal een Belg zijn spaargeld eerder toevertrouwen aan een Belgische dan aan een buitenlandse bank. De enige manier om die discriminatie weg te werken, is de belasting te verhogen. En zo kan de regering-Di Rupo de zwartepiet doorschuiven naar Europa. Volkomen ten onrechte, maar politiek goed verkoopbaar.Volg de discussie mee via Twitter @anton_rivus.Anton van ZantbeekAdvocaat Rivus