Sinds de financiële crisis van 2008-2009 is er een grote angst voor beleggen in aandelen ontstaan. De neergang van Dexia en Fortis heeft er flink op ingehakt en de mentale schade is tot op heden blijvend. Aandelen worden als erg risicovol beschouwd en mensen die met die sombere bril naar de aandelenmarkten kijken, krijgen geregeld bevestiging van hun denkbeeld. De bankencrisis, de eurocrisis, de handelsoorlog, de coronacrisis, enzovoort.
...

Sinds de financiële crisis van 2008-2009 is er een grote angst voor beleggen in aandelen ontstaan. De neergang van Dexia en Fortis heeft er flink op ingehakt en de mentale schade is tot op heden blijvend. Aandelen worden als erg risicovol beschouwd en mensen die met die sombere bril naar de aandelenmarkten kijken, krijgen geregeld bevestiging van hun denkbeeld. De bankencrisis, de eurocrisis, de handelsoorlog, de coronacrisis, enzovoort. Al bleek bij de recente zware terugval in maart dat er verrassend veel gekocht is. We vinden dat terecht, de titel boven deze rubriek was in maart dan ook Niet capituleren is de boodschap. Een gezondheidscrisis en een daaropvolgende economische crisis zouden bij ons het angstzweet doen uitbreken. Toch stellen we ook deze keer vast dat Amerikaanse investeerders nog veel meer dan Europese beleggers gebruik hebben gemaakt van de koopkansen door de covid-19-paniek in maart.We beseffen in Europa veel te weinig hoe zeer de centrale banken - de Amerikaanse Federal Reserve op kop - met de ene na de andere bazooka de spelregels hebben veranderd in het voordeel van de beleggers en in het nadeel van de spaarders. We houden er rekening mee dat beleggers andermaal de winnaar en de spaarders andermaal de pineut van de coronacrisis zullen zijn.Ons basisscenario blijft dan ook dat het pad naar nieuwe records voor Wall Street openligt en dat we over enkele jaren voor de bekende Amerikaanse beursindex Standard&Poor's500 een piek boven 4000 punten mogen verwachten. De monetaire politiek blaast al jaren een gigantische zeepbel in de prijzen van aandelen, obligaties, vastgoed, kunst, oldtimers, enzovoort. We verwachten niet dat covid-19 zal leiden tot een uitbarsting, maar de aanleiding is tot een nog grotere zeepbel de eerstvolgende jaren. Die zeepbel zal brutaal doorprikt worden, niet in 2020, maar over een aantal jaren. Aandelenbeleggers moeten de komende jaren dus nog omhoog kijken. Maar voor de kortere termijn - pakweg de komende drie tot vier maanden - is er toch reden tot voorzichtigheid. Zo spectaculair de duik in maart was, haast even spectaculair is de herstelbeweging sindsdien geweest. We denken dat we te snel vooruitlopen en dat het derde kwartaal een stuk moeilijker zal worden voor de aandelenmarkten. Een tussentijdse piek wenkt. Er is het risico op een tweede golf van het coronavirus, er zijn de tweedekwartaalcijfers die heel slecht zullen zijn en mogelijk slechts matige vooruitzichten voor de tweede jaarhelft, er zijn de sociale spanningen in de Verenigde Staten, de hernieuwde handelsspanningen tussen de VS en China, de onzekerheid over de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen, enzovoort. Er zijn de komende weken en maanden elementen of excuses genoeg om de recent opgebouwde winsten deels veilig te stellen. Een terugval met 10 tot 15 procent in het najaar lijkt ons verre van uitgesloten. Maar dat is dan een fraaie koopkans. Actieve beleggers mogen in tussentijd wat van de recent opgebouwde winsten van tafel nemen.Lees ook