De jongste jaren hebben we er herhaaldelijk op gewezen dat de wereldwijde schuldenlast een ernstig probleem is. In 2020 komt daar een wereldwijde gezondheidscrisis bovenop door de covid-19-pandemie die een zware economische crisis veroorzaakt. Om een nieuwe depressie zoals in de jaren dertig van vorige eeuw te vermijden grijpen centrale banken en overheden samen in. Maar de gevolgen zijn dramatisch voor de schuldontwikkeling. Een autoriteit in schulden van landen is het Institute of International Finance (IIF). Begin april werden de cijfers voor 2019 gepubliceerd en werd gewaarschuwd voor een verregaande vers...

De jongste jaren hebben we er herhaaldelijk op gewezen dat de wereldwijde schuldenlast een ernstig probleem is. In 2020 komt daar een wereldwijde gezondheidscrisis bovenop door de covid-19-pandemie die een zware economische crisis veroorzaakt. Om een nieuwe depressie zoals in de jaren dertig van vorige eeuw te vermijden grijpen centrale banken en overheden samen in. Maar de gevolgen zijn dramatisch voor de schuldontwikkeling. Een autoriteit in schulden van landen is het Institute of International Finance (IIF). Begin april werden de cijfers voor 2019 gepubliceerd en werd gewaarschuwd voor een verregaande verslechtering dit jaar door de quarantainemaatregelen voor covid-19.Volgens het IIF is de wereldwijde schuld vorig jaar opgelopen tot het duizelingwekkend bedrag van 255.000 miljard dollar of 322 procent van het wereld-bbp (optelsom van de geproduceerde goederen en diensten op één jaar). Dat is veruit het hoogste cijfer ooit en een toename van afgerond 10.000 miljard tegenover het jaar voordien. Het IIF telt zowel de privéschuld (particulieren en bedrijven), de overheidsschuld en die van de financiële sector. Niet alle economen vinden die laatste categorie even relevant, al is de schuldgraad van de financiële sector de enige die lager staat dan in 2007 voor de bankencrisis. Al de andere schuldcategorieën kennen een stijgend verloop, de overheidsschuld veruit het meeste.De Amerikaanse en de Chinese overheid zijn de hoofdschuldigen. Enkel de Europese Unie gedroeg zich tot voor kort gedisciplineerd, maar heeft intussen ook elke vorm van begrotingsdiscipline laten varen. De aanwezigheid van president Donald Trump in het Witte Huis sinds begin 2017 is een catastrofe voor de Amerikaanse overheidsschuld. Hij koppelt een enorme uitgavendrift aan weinig of geen besparingen. Maar ook China laat zich niet langer onbetuigd. Als we de schulden van de financiële sector eruit halen, komen we op een globaal cijfer van 192.000 miljard dollar. Van de belangrijkste economische blokken staat de eurozone met 248 procent schuldgraad het laagst, onlangs gepasseerd door de Verenigde Staten (250%) en China (258%). Japan blijft al heel lang de koploper van de schuldgraad met 367 procent opgetelde overheids- en private schuld.De schulden lopen overal ter wereld fors op naar nooit geziene records, terwijl de groei van de wereldeconomie structureel lijkt afgenomen te zijn sinds de bankencrisis. Dat is een gevaarlijke cocktail, temeer omdat het IIF dit jaar een stijging tot boven 350 procent voor mogelijk houdt. De financiële markten liggen er niet wakker van. Getuige de aanhoudend ultralage rentetarieven op overheidsleningen en het stevige herstel op de beurzen. De marktparticipanten zijn verdoofd door de enorme geldinjecties van de centrale banken, die het probleem doorschuiven naar de toekomst. Inflatie lijkt nog het enige redmiddel, maar die is niet gemakkelijk te creëren door de vergrijzende bevolking. De kans blijft reëel dat dit ooit fout loopt. Het blijft dan ook raadzaam uw vermogen te beschermen door een portie goud in uw portefeuille te hebben.