We hebben de voorbije weken en maanden meer dan gewoonlijk gefocust op de kortere termijn door de woelige beursomstandigheden. Maar we mogen de aandacht voor de lange termijn nooit laten verslappen. Tenslotte zijn aandelenportefeuilles gericht op de langere termijn en zijn superieure returns slechts aannemelijk wanneer de beleggingshorizon minstens vijf tot tien jaar bedraagt.

Daarom richten we onze blik tien jaar vooruit, richting 2029. Aan de hand van een rapport van Schroders (The inescapable investment truths for the decade ahead) kijken we naar waarschijnlijke economische tendensen het komende decennium en halen we er verwachtingen uit voor de diverse beleggingsmogelijkheden.

Verminderde economische perspectieven

Om de economische groeikansen in te schatten, moeten we eerst naar de demografische ontwikkelingen kijken. Groei arbeidsbevolking zal afnemen: in de Europese Unie en Japan zal de werkende bevolking zelfs dalen, maar ook in de Verenigde Staten en China - de grootste twee economieën - zal er een stevige terugval zijn.

De productiviteitswinsten zullen tegenvallen: vooral in de westerse wereld valt de productiviteitstoename al jaren tegen. De meeste specialisten zien de komende jaren niet meteen beterschap. De hoop op productiviteitswinsten is het komende decennium dan ook gevestigd op de opkomende landen.

Daarnaast is er de vergrijzende wereldbevolking: gemiddeld leven we steeds langer en aan de andere kant zakt het geboortecijfer voortdurend. Het gevolg is uiteraard dat de bevolking steeds meer vergrijst, met uitzondering van Afrika.

Globaal geeft dat een minder florissant beeld voor de verwachte economische groei de komende tien jaar in vergelijking met de jongste tien en zeker met de jongste twintig jaar. Een gemiddelde economische groei van 2 tot 3 procent zouden we al als een meevaller mogen beschouwen.

Gematigde rendementen

Een omgeving van lagere groei zorgt er, mee door een aantal demografische factoren, ook voor dat we het komende decennium niet meteen hoge rendementen op obligaties in het vooruitzicht kunnen stellen. De voorbije tien jaar waren op dat gebied dramatisch en ver onder het historische gemiddelde, maar het ziet er niet naar uit dat we weer naar dat historische gemiddelde zullen terugkeren. Het vergt een heel sombere visie om aan te nemen dat het even slecht wordt als het afgelopen decennium, maar ons rijk rekenen met obligatierendementen zouden we niet doen.

Dan maar aandelen? Daar was het beeld de afgelopen tien jaar erg gemengd met erg fraaie en historisch gemiddelde returns op Amerikaanse aandelen, terwijl die voor onder meer de eurozone en Japan niet eens aan de helft van het historische gemiddelde kwamen. We vrezen dat enkel de opkomende markten de komende tien jaar mogen uitgaan van stevige aandelenreturns en dat vooral Amerikaanse investeerders sip zullen kijken als ze de rendementen van de komende met die van de voorbije tien jaar vergelijken.

Met andere woorden: de perspectieven voor de verwachte economische groei en de beleggingsrendementen de komende tien jaar zijn gematigd.