Tijdens de regeringsvorming werd het al duidelijk dat de beleggers het gapende gat in de begroting zouden moeten dichten. Veeleer dan de hand in eigen boezem te steken, zit de regering met haar handen in de zakken van de spaarders. Dat het einde nog niet in zicht is, bleek uit de eerste begrotingscontrole, want ook toen betaalden de beleggers het gelag. Bij de volgende begrotingscontrole zal het van hetzelfde laken een pak zijn.

Op 6 april is de programmawet verschenen in het Belgisch Staatsblad. Daardoor krijgen de fiscale maatregelen van de regering-Di Rupo I kracht van wet. Veel fiscale maatregelen waren al meer dan genoeg bekend, maar als je ze zwart op wit in de nieuwe wet leest, is het toch even slikken. Zo staat het nu vast dat het centrale aanspreekpunt niet wordt ingericht bij de Nationale Bank van België, het wordt nu een dienst van de Federale Overheidsdienst Financiën.

De wet bevestigt dat de dienst wordt "afgescheiden van de fiscale administraties". Garanties tegen een zogenoemde fishing expedition of een overdreven interesse van fiscale controleurs zijn er niet. Niet de wetgever maar de minister van Financiën - lees: de fiscus - zal de praktische werking van het aanspreekpunt regelen. Daaronder wordt onder meer verstaan "de modaliteiten van de raadpleging door de door de minister aangestelde ambtenaar (...) van de (...) bedoelde gegevens". Benieuwd wat dat gaat worden!

Ook op het gebied van de aangifte van buitenlandse bankrekeningen verandert er veel. Tot nu was er een vakje op het belastingformulier waarop de belastingplichtige moest aankruisen of iemand van het gezin op enig ogenblik titularis van een buitenlandse bankrekening is geweest. Was dat het geval, dan moest hij de naam en de voornaam van de titularis opgeven, en meedelen in welk land de rekening werd geopend. De wet bepaalt nu dat de buitenlandse rekeningen moeten worden gemeld bij het centrale aanspreekpunt van de Federale Overheidsdienst Financiën.

Wat er over buitenlandse rekeningen verder nog allemaal moet worden gemeld aan het meldpunt, moet alweer de minister van Financiën - de fiscus dus - uitmaken. Ook dat kan nog spannend worden. Deze regeling treedt pas in werking vanaf het aanslagjaar 2013. De aangifte die u in de loop van de maand juni moet indienen, zal die nieuwigheden dus nog niet bevatten. Afhankelijk van de modaliteiten, kunt u de dans misschien nog ontspringen door de rekeningen vóór 31 december af te sluiten.

Als uitsmijter wordt ook de antimisbruikbepaling aangescherpt. De papieren tijger krijgt tanden. In de praktijk heeft de fiscus vaak geprobeerd die regeling toe te passen, maar ze werd vaak teruggefloten door de rechtbanken. Belgen kunnen volgens het Hof van Cassatie, het hoogste rechtscollege, vrij kiezen voor de minst belaste weg. Nu snelt de wetgever de fiscus te hulp. Als je het spel niet kunt winnen, moet je de spelregels aanpassen, zal de regering hebben gedacht.

Het is niet de bedoeling de beleggers aan te pakken Maar toch dreigen zij collateral damage te worden. Waarom opteert een belegger voor een onbelaste kapitalisatie sicav als er ook een belaste variant bestaat? Waarom kiest hij voor een Tak 23 als hij ook een belaste Tak 21 kan nemen? Dat zijn toch allemaal fiscaal geïnspireerde keuzes? Die zouden dus ook weleens kunnen vallen onder de aangescherpte bepaling.

Anton van Zantbeek, advocaat Rivus

Tijdens de regeringsvorming werd het al duidelijk dat de beleggers het gapende gat in de begroting zouden moeten dichten. Veeleer dan de hand in eigen boezem te steken, zit de regering met haar handen in de zakken van de spaarders. Dat het einde nog niet in zicht is, bleek uit de eerste begrotingscontrole, want ook toen betaalden de beleggers het gelag. Bij de volgende begrotingscontrole zal het van hetzelfde laken een pak zijn. Op 6 april is de programmawet verschenen in het Belgisch Staatsblad. Daardoor krijgen de fiscale maatregelen van de regering-Di Rupo I kracht van wet. Veel fiscale maatregelen waren al meer dan genoeg bekend, maar als je ze zwart op wit in de nieuwe wet leest, is het toch even slikken. Zo staat het nu vast dat het centrale aanspreekpunt niet wordt ingericht bij de Nationale Bank van België, het wordt nu een dienst van de Federale Overheidsdienst Financiën. De wet bevestigt dat de dienst wordt "afgescheiden van de fiscale administraties". Garanties tegen een zogenoemde fishing expedition of een overdreven interesse van fiscale controleurs zijn er niet. Niet de wetgever maar de minister van Financiën - lees: de fiscus - zal de praktische werking van het aanspreekpunt regelen. Daaronder wordt onder meer verstaan "de modaliteiten van de raadpleging door de door de minister aangestelde ambtenaar (...) van de (...) bedoelde gegevens". Benieuwd wat dat gaat worden!Ook op het gebied van de aangifte van buitenlandse bankrekeningen verandert er veel. Tot nu was er een vakje op het belastingformulier waarop de belastingplichtige moest aankruisen of iemand van het gezin op enig ogenblik titularis van een buitenlandse bankrekening is geweest. Was dat het geval, dan moest hij de naam en de voornaam van de titularis opgeven, en meedelen in welk land de rekening werd geopend. De wet bepaalt nu dat de buitenlandse rekeningen moeten worden gemeld bij het centrale aanspreekpunt van de Federale Overheidsdienst Financiën. Wat er over buitenlandse rekeningen verder nog allemaal moet worden gemeld aan het meldpunt, moet alweer de minister van Financiën - de fiscus dus - uitmaken. Ook dat kan nog spannend worden. Deze regeling treedt pas in werking vanaf het aanslagjaar 2013. De aangifte die u in de loop van de maand juni moet indienen, zal die nieuwigheden dus nog niet bevatten. Afhankelijk van de modaliteiten, kunt u de dans misschien nog ontspringen door de rekeningen vóór 31 december af te sluiten.Als uitsmijter wordt ook de antimisbruikbepaling aangescherpt. De papieren tijger krijgt tanden. In de praktijk heeft de fiscus vaak geprobeerd die regeling toe te passen, maar ze werd vaak teruggefloten door de rechtbanken. Belgen kunnen volgens het Hof van Cassatie, het hoogste rechtscollege, vrij kiezen voor de minst belaste weg. Nu snelt de wetgever de fiscus te hulp. Als je het spel niet kunt winnen, moet je de spelregels aanpassen, zal de regering hebben gedacht.Het is niet de bedoeling de beleggers aan te pakken Maar toch dreigen zij collateral damage te worden. Waarom opteert een belegger voor een onbelaste kapitalisatie sicav als er ook een belaste variant bestaat? Waarom kiest hij voor een Tak 23 als hij ook een belaste Tak 21 kan nemen? Dat zijn toch allemaal fiscaal geïnspireerde keuzes? Die zouden dus ook weleens kunnen vallen onder de aangescherpte bepaling.Anton van Zantbeek, advocaat Rivus