De beursgang van Uber Technologies op 9 mei had een nieuw hoogtepunt moeten zijn in de recente stroom van beursintroducties op Wall Street. De onlinetaxicentrale kreeg meteen een waarde van 75,5 miljard dollar mee op basis van de IPO-prijs van 45 dollar. Zo haalde ze 8,1 miljard dollar op. Uber is een van de grootste tien beursintroducties op Wall Street en de grootste in bijna vijf jaar. Maar de introductie gebeurde veeleer aan de onderkant van de vork. De kopers zullen tot nu niet zo blij zijn met hun Uber-aandelen, want ze gingen meteen in vrije val. Een flop met andere woorden.

Dat staat in schril contrast met de rist andere nieuwkomers in de weken voordien. Die eenhoorns, jonge bedrijven met een beurswaarde van minstens 1 miljard dollar, gingen wel meteen hoger. Uitschieters waren Zoom Video Communications met een sprong van 72 procent tijdens de eerste beurssessie. Beyond Meat maakte het helemaal te bont. De beurskoers werd gekatapulteerd van 25 naar 65,75 dollar, een sprong van 163 procent.

Oververhitting

Analisten en strategen gaan steeds op zoek naar aanwijzingen voor een oververhitting op de beurzen. Als er fusie- en overnamekoorts of IPO-gekte is, is dat doorgaans een fraaie indicatie dat de hebzucht bij de beleggers de overhand heeft gekregen op de angst, en dat de beurzen rijp zijn voor een terugval. De voorbije maanden beleefden we zo'n IPO-gekte op de beurs van New York. Het kwartaal is nog lang niet afgelopen en toch is het opgehaalde geld tijdens beursintroducties al het hoogste bedrag in bijna vijf jaar (sinds het derde kwartaal van 2014, met de IPO van Alibaba Group).

Bovendien waren bijna alle introducties de jongste tijd verlieslatende groeiaandelen, die nog flink wat te bewijzen hebben. Hun marktpositie is meestal nog onvoldoende sterk om erop te kunnen rekenen dat ze een degelijke winstgevendheid kunnen bereiken in de komende jaren. Toch was een instant forse koersstijging veeleer regel dan uitzondering. Waanzinnige koersstijgingen zoals die van Beyond Meat doen terugdenken aan de dotcomgekte van 1999 en 2000. Toen gebeurde dat een keer of twintig.

De financiële partijen die de IPO verzorgen, doen er alles aan om een zo hoog mogelijke introductieprijs te krijgen en ze wachten tot de prijzen pieken alvorens dat ze de beursgang laten plaatsvinden. IPO's dienen zeker niet om in de eerste plaats de kopers te plezieren. Vandaar dat we de huidige IPO-gekte als een kanarie in de koolmijn zien.