The Economist, toch niet de eerste de beste in de economische wereld, heeft de term nu ook overgenomen. Uitgangspunt daarbij is dat de Verenigde Staten en de Europese Unie beiden met een gebroken systeem opgezadeld zitten. Kenmerkend is dat politici van sommige regio's wetten opleggen aan politici van andere regio's.

Maar toch is er een opmerkelijk verschil. In Europa zijn het de sterke staten in het noorden die hun wil opleggen aan de zwakke staten uit het zuiden, in de Verenigde Staten chanteren de zwakke staten de sterkere.

Daarmee stopt echter het verschil tussen beiden, want in beide geval is er sprake van een gebroken systeem dat bezwaarlijk een happy end kan kennen.

The Economist, toch niet de eerste de beste in de economische wereld, heeft de term nu ook overgenomen. Uitgangspunt daarbij is dat de Verenigde Staten en de Europese Unie beiden met een gebroken systeem opgezadeld zitten. Kenmerkend is dat politici van sommige regio's wetten opleggen aan politici van andere regio's. Maar toch is er een opmerkelijk verschil. In Europa zijn het de sterke staten in het noorden die hun wil opleggen aan de zwakke staten uit het zuiden, in de Verenigde Staten chanteren de zwakke staten de sterkere. Daarmee stopt echter het verschil tussen beiden, want in beide geval is er sprake van een gebroken systeem dat bezwaarlijk een happy end kan kennen.