China recht de rug

Een door alle marktcommentatoren als eerste schuldige aangewezen voor de wereldwijde malaise op de aandelenmarkten was China. Het werd dan ook als een erg verheugend nieuws beschouwd dat de voorzitter van de Chinese centrale bank aan het weekbegin zijn vertrouwen in de Chinese economie kwam uitspreken. Gelukkig bleef het niet alleen bij woorden. Hij voegde er ook een vertrouwenwekkende daad aan toe. Hij liet immers de eigen munt (Chinese yuan, CNY) terug in waarde stijgen ten opzichte van de Amerikaanse dollar (USD).
...

Een door alle marktcommentatoren als eerste schuldige aangewezen voor de wereldwijde malaise op de aandelenmarkten was China. Het werd dan ook als een erg verheugend nieuws beschouwd dat de voorzitter van de Chinese centrale bank aan het weekbegin zijn vertrouwen in de Chinese economie kwam uitspreken. Gelukkig bleef het niet alleen bij woorden. Hij voegde er ook een vertrouwenwekkende daad aan toe. Hij liet immers de eigen munt (Chinese yuan, CNY) terug in waarde stijgen ten opzichte van de Amerikaanse dollar (USD). Sinds vorige zomer was er enkel maar sprake van een waardevermindering door een loskoppeling van de CNY van de USD. Dat zorgde voor heel wat ongerustheid bij internationale investeerders en een uitverkoop op de financiële markten. Grote vrees was dat China zich zou inschakelen in de internationale valuta-oorlog. De cijfers de komende maanden zullen moeten bevestigen of China inderdaad aan de beterhand is en deze maatregel meer is dan wat blufpoker. Een andere belangrijk pijnpunt was de aanhoudende daling van de olieprijs. Positief voor een aantal regio's als West-Europa, maar niet meer voor de Amerikaanse economie en uiteraard al helemaal niet voor de olieproducerende landen. In de VS staat dan ook de industrie onder druk en dreigen heel wat banken en investeerders geld te verliezen op investeringen in schalieolieprojecten. De olieproducerende landen zien hun begrotingen zwaar in het rood gaan en dragen dan ook hun 'Sovereign Wealth Funds (SWF's), staatsfondsen die wereldwijd miljarden belegd hadden in aandelen op om hun posities af te bouwen. De jongste weken stabiliseert de olieprijs op basis van te verwachten afspraken binnen de OPEC over een stabilisatie van de productie. Iran is alvast die piste genegen.Een laatste factor die vooral de Europese beurzen parten speelde, was de hernieuwde val van de bankaandelen. Op de eerste plaats stonden de Italiaanse banken onder druk uit vrees voor nieuwe kapitaaloperaties nu Europa bezwaar maakt tegen de constructie van een omvangrijke 'bad bank'. Dan was er ook de val van onder meer Crédit Suisse en Deutsche Bank, die het wantrouwen tegenover de Europese banksector weer voedde. Beleggers hopen dan ook dat de Europese Centrale Bank (ECB) de banken weer tegemoet zal komen door bijvoorbeeld een pakket probleemkredieten van de Italiaanse banken over te kopen. Ook kwamen een aantal topmensen uit de bankwereld vertellen dat er weinig aan de hand is en illustreerden dat door zelf aandelen van de eigen instelling te kopen. Ook hier zal later dit jaar moeten blijken of het al dan niet om blufpoker gaat. Heel wat analisten en strategen zien in de huidige herstelbeweging hun grote gelijk dat de zware terugval van het jaarbegin een (fraaie) koopopportuniteit was. We delen die hun mening niet helemaal. We vrezen dat we nog niet de bodem hebben gezien en dat we over een jaar gerust nog een stuk lager dan vandaag kunnen staan.We zouden dan ook van herstelbewegingen gebruik maken om wie nog veel aandelen bezit om die posities geleidelijk aan te verminderen enerzijds en anderzijds ook bescherming te zoeken door wat in goud te gaan beleggen. Want op de slechte beursdagen zien we tegenwoordig het goud steevast wel stijgen.