Christophe Van Canneyt, Hoofd Fixed Income Bank Puilaetco Dewaay: "Waarom is deflatie nu zo hardnekkig? Dat houdt vooral verband met de schuldgraad binnen een economie: deflatie doet immers de schuld in "reële" termen toenemen, omdat het geldbedrag dat moet worden terugbetaald aan de schuldeiser door de deflatie meer "waard" is geworden (je kan voor hetzelfde bedrag meer kopen) dan op het moment dat de schuld is aangegaan. Bedrijven wiens nominale inkomsten door de deflatie meestal ook dalen (ze dienen hun producten immers tegen lagere prijzen af te zetten) zullen dan ook hun uitgaven sterk moeten inperken om nog aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, terwijl de schuldeisers hun uitgaven niet evenredig zullen opvoeren in afwachting van lagere prijzen: het perfecte recept voor een langdurige crisis."

Voor een land dat met veel schulden in een deflatoire spiraal verzeilt geraakt (wat zeker het geval was voor het Japan begin jaren 90) is een deflatoire spiraal dan ook een echte nachtmerrie. Helaas kan hetzelfde worden gezegd van vooral de Angelsaksische landen VS en VK van vandaag, waar zowel de consument als de overheid met zware schulden worstelen. In Europa is de situatie in die zin beter dat vooral de consument er minder met schulden beladen lijkt, maar deflatie zou er ook duidelijk de verdere sanering van de overheidsfinanciën bemoeilijken.

Van Canneyt: "Voor de particulier die bevreesd is voor deflatie is de boodschap dan ook duidelijk: probeer zo snel mogelijk de uitstaande schuldenlast af te bouwen. Het afbetalen van deze schulden dreigt bij deflatie immers steeds meer te kosten in termen van koopkracht. Wie weinig of geen schulden meer heeft wordt echter met een moeilijke beleggingsbeslissing geconfronteerd: in principe zou hij dan immers voor zeer langlopende vastrentde beleggingen (obligaties) moeten kiezen, wat geen evidentie lijkt nu de lange rentestand op een historisch dieptepunt is beland. Duitse staatsobligaties op 10 jaar, de benchmark van de Europese lange rente, leveren vandaag nog nauwelijks 2.33% op. Maar waarom is die lange rente dan zo laag? Uiteraard omdat een deel van de beleggers al op deflatie heeft geanticipeerd, en langlopende obligaties heeft gekocht..."

Christophe Van Canneyt, Hoofd Fixed Income Bank Puilaetco Dewaay: "Waarom is deflatie nu zo hardnekkig? Dat houdt vooral verband met de schuldgraad binnen een economie: deflatie doet immers de schuld in "reële" termen toenemen, omdat het geldbedrag dat moet worden terugbetaald aan de schuldeiser door de deflatie meer "waard" is geworden (je kan voor hetzelfde bedrag meer kopen) dan op het moment dat de schuld is aangegaan. Bedrijven wiens nominale inkomsten door de deflatie meestal ook dalen (ze dienen hun producten immers tegen lagere prijzen af te zetten) zullen dan ook hun uitgaven sterk moeten inperken om nog aan hun verplichtingen te kunnen voldoen, terwijl de schuldeisers hun uitgaven niet evenredig zullen opvoeren in afwachting van lagere prijzen: het perfecte recept voor een langdurige crisis." Voor een land dat met veel schulden in een deflatoire spiraal verzeilt geraakt (wat zeker het geval was voor het Japan begin jaren 90) is een deflatoire spiraal dan ook een echte nachtmerrie. Helaas kan hetzelfde worden gezegd van vooral de Angelsaksische landen VS en VK van vandaag, waar zowel de consument als de overheid met zware schulden worstelen. In Europa is de situatie in die zin beter dat vooral de consument er minder met schulden beladen lijkt, maar deflatie zou er ook duidelijk de verdere sanering van de overheidsfinanciën bemoeilijken. Van Canneyt: "Voor de particulier die bevreesd is voor deflatie is de boodschap dan ook duidelijk: probeer zo snel mogelijk de uitstaande schuldenlast af te bouwen. Het afbetalen van deze schulden dreigt bij deflatie immers steeds meer te kosten in termen van koopkracht. Wie weinig of geen schulden meer heeft wordt echter met een moeilijke beleggingsbeslissing geconfronteerd: in principe zou hij dan immers voor zeer langlopende vastrentde beleggingen (obligaties) moeten kiezen, wat geen evidentie lijkt nu de lange rentestand op een historisch dieptepunt is beland. Duitse staatsobligaties op 10 jaar, de benchmark van de Europese lange rente, leveren vandaag nog nauwelijks 2.33% op. Maar waarom is die lange rente dan zo laag? Uiteraard omdat een deel van de beleggers al op deflatie heeft geanticipeerd, en langlopende obligaties heeft gekocht..."