Bruno Verstraete (Nautilus Capital): "Het is een vergelijking die gemaakt kan worden bij een analyse van de huidige economische omstandigheden. Wat kunnen de nadelen zijn en de ontnuchtering. Het doel is dat de schuld van Griekenland dragelijker wordt. Door de „vrijwillige" afschrijving van 50% van de schulden tegenover de oorspronkelijke 21% is dit makkelijker geworden. Tegen 2020 zou een schuld tegenover het BNP van 120% mogelijk moeten zijn. Dit weliswaar indien de harde besparingspolitiek verdergezet wordt. Om dan uiteindelijk uit te komen op 120%! Bovendien moeten de probleemlanden zo snel als mogelijk terug op de financiële markten beroep kunnen doen. Het geld dat het EFSF momenteel ter beschikking heeft, inclusief de hefboomconstructie zou moeten volstaan tot uiterlijk 2015 (ipv. 2012) om de PIIGS te helpen financieren. Daarna zouden ze het opnieuw zelf moeten kunnen. Indien er in tussentijd een uitval is, gaat men ervan uit dat een haircut met 25% zal moeten volstaan."

Belangrijkst is wellicht dat de ECB alle flexibiliteit naar interventie ontnomen werd (door Duitsland) en dat dit vervangen werd door een politiek gestuurd interventiemechanisme.

Bovendien moeten de banken ongeveer 106 miljard euro ophalen in kapitaalsverhogingen. Tegenover de ongeveer 700 miljard marktcapitalisatie van de financiële sector binnen de eurostoxx 50 geen peulschil.

Verstraete: "Groot juridisch vraagteken wat betreft het al dan niet credit event, blijft nog voor maanden boven de markten en banken hangen. Het is moeilijk voor te stellen dat de verzekerden akkoord zullen gaan met de verklaring dat een afschrijving met 50% (al dan niet vrijwillig) niet gelijk staat aan een geleden schade en bijgevolg uit te betalen bedrag. Een analyse die niet gemaakt werd is de kostprijs aan de Duitse economie van een stijging in de euro. Momenteel zitten we terug op een niveau tegenover de USD die heel nadelig lijkt voor de europese export, iets waar men in een omgeving van hogere belastingen duidelijk nood aan geeft. Nu is het terug naar de besparingsrealiteit die de economie in Europa eerder zal tegenwerken als ondersteunen."

Bruno Verstraete (Nautilus Capital): "Het is een vergelijking die gemaakt kan worden bij een analyse van de huidige economische omstandigheden. Wat kunnen de nadelen zijn en de ontnuchtering. Het doel is dat de schuld van Griekenland dragelijker wordt. Door de „vrijwillige" afschrijving van 50% van de schulden tegenover de oorspronkelijke 21% is dit makkelijker geworden. Tegen 2020 zou een schuld tegenover het BNP van 120% mogelijk moeten zijn. Dit weliswaar indien de harde besparingspolitiek verdergezet wordt. Om dan uiteindelijk uit te komen op 120%! Bovendien moeten de probleemlanden zo snel als mogelijk terug op de financiële markten beroep kunnen doen. Het geld dat het EFSF momenteel ter beschikking heeft, inclusief de hefboomconstructie zou moeten volstaan tot uiterlijk 2015 (ipv. 2012) om de PIIGS te helpen financieren. Daarna zouden ze het opnieuw zelf moeten kunnen. Indien er in tussentijd een uitval is, gaat men ervan uit dat een haircut met 25% zal moeten volstaan." Belangrijkst is wellicht dat de ECB alle flexibiliteit naar interventie ontnomen werd (door Duitsland) en dat dit vervangen werd door een politiek gestuurd interventiemechanisme. Bovendien moeten de banken ongeveer 106 miljard euro ophalen in kapitaalsverhogingen. Tegenover de ongeveer 700 miljard marktcapitalisatie van de financiële sector binnen de eurostoxx 50 geen peulschil. Verstraete: "Groot juridisch vraagteken wat betreft het al dan niet credit event, blijft nog voor maanden boven de markten en banken hangen. Het is moeilijk voor te stellen dat de verzekerden akkoord zullen gaan met de verklaring dat een afschrijving met 50% (al dan niet vrijwillig) niet gelijk staat aan een geleden schade en bijgevolg uit te betalen bedrag. Een analyse die niet gemaakt werd is de kostprijs aan de Duitse economie van een stijging in de euro. Momenteel zitten we terug op een niveau tegenover de USD die heel nadelig lijkt voor de europese export, iets waar men in een omgeving van hogere belastingen duidelijk nood aan geeft. Nu is het terug naar de besparingsrealiteit die de economie in Europa eerder zal tegenwerken als ondersteunen."