De discussie over de voors en tegens is verder opgelaaid nadat op 28 september 2011 de Europese Commissie een voorstel heeft gedaan voor een uniforme belasting op financiële transacties, de Financial Transaction Taxation, kortweg FTT, en in de volksmond ook wel de Robin Hood taks genoemd.

In het eerste nog niet in detail uitgewerkte voorstel wordt primair gesproken over een belasting op alle effectentransacties die door financiële instellingen in de EU-landen worden uitgevoerd.

Deze belasting is niet alleen slecht voor de werking van de wereldwijde financiële markten, maar pakt bovenal nadelig uit voor de burger. Opmerkelijk genoeg is er in de discussie tot op heden voor de laatstgenoemde weinig aandacht.

De voorgestelde transactietaks zal voor het overgrote deel betaald worden door de eindbelegger, zoals de particuliere beleggers en de pensioendeelnemers, en veel minder dan verondersteld, door de grote banken en financiële instellingen.

De meeste grote instellingen zien zich genoodzaakt om de transactietaks namelijk door te belasten aan hun klanten.

Uiteindelijk draait de burger er dus voor op in plaats van de financiële sector waar de belasting voor bedoeld is.

Met de voorgestelde maatregel wordt zo het tegendeel bereikt van hetgeen beoogd

wordt. Het voornaamste doel van de transactietaks is immers om de financiële sector zelf vooraf te laten bijdragen aan gevolgen van een financiële crisis.

De discussie over de voors en tegens is verder opgelaaid nadat op 28 september 2011 de Europese Commissie een voorstel heeft gedaan voor een uniforme belasting op financiële transacties, de Financial Transaction Taxation, kortweg FTT, en in de volksmond ook wel de Robin Hood taks genoemd. In het eerste nog niet in detail uitgewerkte voorstel wordt primair gesproken over een belasting op alle effectentransacties die door financiële instellingen in de EU-landen worden uitgevoerd. Deze belasting is niet alleen slecht voor de werking van de wereldwijde financiële markten, maar pakt bovenal nadelig uit voor de burger. Opmerkelijk genoeg is er in de discussie tot op heden voor de laatstgenoemde weinig aandacht. De voorgestelde transactietaks zal voor het overgrote deel betaald worden door de eindbelegger, zoals de particuliere beleggers en de pensioendeelnemers, en veel minder dan verondersteld, door de grote banken en financiële instellingen. De meeste grote instellingen zien zich genoodzaakt om de transactietaks namelijk door te belasten aan hun klanten. Uiteindelijk draait de burger er dus voor op in plaats van de financiële sector waar de belasting voor bedoeld is. Met de voorgestelde maatregel wordt zo het tegendeel bereikt van hetgeen beoogd wordt. Het voornaamste doel van de transactietaks is immers om de financiële sector zelf vooraf te laten bijdragen aan gevolgen van een financiële crisis.