Een raad van bestuur moet de belangen van de aandeelhouders behartigen. Het is dan ook opvallend dat PostNL tot twee keer toe halsstarrig weigerde te praten met bpost over een fusie. De grootste twee aandeelhouders riepen in de pers op het gesprek aan te gaan. Ook de kleinere aandeelhouders lieten zien hoe zij denken over een deal. De koersval van PostNL met meer dan 3 procent, bij de tweede weigering, zegt alles.

Er is een industriële en financiële logica om samen te gaan. Bpost heeft een sterke balans, PostNL niet. PostNL staat sterker in de pakjesmarkt, en daar kan bpost nog het een en ander leren van de Nederlandse concurrent. Er zou zo goed als zeker aandeelhouderswaarde kunnen worden gecreëerd als beide bedrijven samengaan.

"Er zou zo goed als zeker aandeelhouderswaarde kunnen worden gecreëerd als bpost en PostNL samengaan"

PostNL verwijst in zijn antwoord onder meer naar de weerstand uit de politieke hoek. De Nederlanders trekken op 15 maart naar de stembus en de Nederlandse politici willen geen stemmen verliezen door "hun" postbedrijf "onder controle" van de Belgische staat te plaatsen. Duurdere postzegels, minder postbussen of andere wijzigingen aan de postverdeling... Het is een onderdeel van de verkiezingscampagne geworden bij onze noorderburen.

Het is nog niet zo lang geleden dat Belgische politici zich begonnen te profileren door de nakende participatie van het Chinese State Grid in Eandis op de korrel te nemen. Alleen is bpost al lang geen echt Belgisch staatsbedrijf meer. Het belang van de armlastige Belgische staat is gealigneerd met dat van de andere aandeelhouders. Als er op tijd en stond een deftig dividend op de rekening wordt gestort, zal bpost-PostNL weinig horen van de Belgische overheid als aandeelhouder. Of bent u die Sinterklaas-uitspraak vergeten van wijlen Didier Bellens, lange tijd CEO van dat andere Belgische bedrijf waarin onze overheid een meerderheidsbelang heeft?