Een afschrijving gaat volgens Maarten Hartog van Teslin Capital Management immers ten laste van het risicodragend kapitaal dat de aandeelhouders ter beschikking hebben gesteld.

Dat verschil maakt overigens ook de drempel voor bestuurders lager om tijdens crisistijden of bij het aantreden als nieuwe bestuurder eens flink de bezem door de balans te halen.

Na alle afboekingen is er weer ruimte tot verbetering van de resultaten, en dat heeft weer een positief effect op de bonus. Het zonderlinge is dat met dergelijke afboekingen de waarderingen in de voorgaande jaarverslagen plotseling kennelijk niet meer kloppen.

Waren die dan ten onrechte door de accountant goedgekeurd? In de ogen van Hartog is het niet per se in het belang van alle stakeholders dat bestuurders extra worden beloond bij een overname, zeker als je bedenkt dat het merendeel van de grote overnames niet succesvol is. Vaak geldt immers: van fusie komt ruzie.

Wat nu?

Een onderneming heeft als doel het op een fatsoenlijke wijze creëren van waarde op de lange termijn, met inachtneming van de belangen van alle stakeholders.

Zowel aandeelhouders als bestuurders zouden meer gericht moeten zijn op die lange termijn. Zo ook de beloningen, want dan wordt de verleiding tot het doen van te dure overnames en de kans op afboekingen kleiner. Iedereen kan kopen, maar Hartog vindt autonome groei het mooiste.

Zou dergelijke groei beter moeten worden beloond dan risicovollere acquisities? Is een claw-back bij een afboeking op eerder met een bonus beloonde aangekochte activa een idee?

Het is misschien niet eenvoudig om hier een beloningsbeleid op af te stemmen dat alle voetangels en klemmen ondervangt, maar dat mag geen excuus zijn om het maar te laten zoals het is.

Zeker nu de kwestie bij diverse Nederlandse beursgenoteerde bedrijven speelt, zou Teslin graag zien dat de betreffende remuneratiecommissies met een goed voorstel komen - liefst voordat aandeelhouders hierover met hun voeten gaan stemmen.

Een afschrijving gaat volgens Maarten Hartog van Teslin Capital Management immers ten laste van het risicodragend kapitaal dat de aandeelhouders ter beschikking hebben gesteld. Dat verschil maakt overigens ook de drempel voor bestuurders lager om tijdens crisistijden of bij het aantreden als nieuwe bestuurder eens flink de bezem door de balans te halen. Na alle afboekingen is er weer ruimte tot verbetering van de resultaten, en dat heeft weer een positief effect op de bonus. Het zonderlinge is dat met dergelijke afboekingen de waarderingen in de voorgaande jaarverslagen plotseling kennelijk niet meer kloppen. Waren die dan ten onrechte door de accountant goedgekeurd? In de ogen van Hartog is het niet per se in het belang van alle stakeholders dat bestuurders extra worden beloond bij een overname, zeker als je bedenkt dat het merendeel van de grote overnames niet succesvol is. Vaak geldt immers: van fusie komt ruzie.Wat nu? Een onderneming heeft als doel het op een fatsoenlijke wijze creëren van waarde op de lange termijn, met inachtneming van de belangen van alle stakeholders. Zowel aandeelhouders als bestuurders zouden meer gericht moeten zijn op die lange termijn. Zo ook de beloningen, want dan wordt de verleiding tot het doen van te dure overnames en de kans op afboekingen kleiner. Iedereen kan kopen, maar Hartog vindt autonome groei het mooiste. Zou dergelijke groei beter moeten worden beloond dan risicovollere acquisities? Is een claw-back bij een afboeking op eerder met een bonus beloonde aangekochte activa een idee? Het is misschien niet eenvoudig om hier een beloningsbeleid op af te stemmen dat alle voetangels en klemmen ondervangt, maar dat mag geen excuus zijn om het maar te laten zoals het is. Zeker nu de kwestie bij diverse Nederlandse beursgenoteerde bedrijven speelt, zou Teslin graag zien dat de betreffende remuneratiecommissies met een goed voorstel komen - liefst voordat aandeelhouders hierover met hun voeten gaan stemmen.