Doordat de nationale centrale banken van de eurozone automatisch elkaar financieren, zet de Bundesbank ook al een groot deel van zijn overschotten in ten gunste van de andere centrale banken.

Ten slotte is Duitsland de grootste geldschieter van het Europese reddingsfonds. Duitsland en de ECB zitten dus al in de zeer onaangename situatie dat zij het uiteenvallen van de

eurozone, waarvoor ze een astronomisch hoge prijs zouden betalen, absoluut moeten voorkomen en dus herhaaldelijk als weldoener moeten optreden voor de zwakste landen, of die dat nu verdienen of niet.

Geen eenzijdige toegevingen

Het is dan ook begrijpelijk dat Duitsland noch de ECB geneigd is om gauw eenzijdig toegevingen te doen. Zo zal Duitsland zich zo lang mogelijk blijven verzetten tegen de uitgifte van euro-obligaties.

Voor de Duitsers zou dit namelijk betekenen dat de zwakke landen profiteren van de financieringsvoorwaarden die Duitsland door eigen verdienste heeft verkregen.

De loonsverhoging van 4,3% die met de Duitse vakbond IG Metall is overeengekomen voor de 3,6 miljoen werknemers uit de sector (de grootste verhoging in 20 jaar) en de aanvaarding door de minister van Financiën Wolfgang Schäuble van een Duitse inflatie tot 3% vormen echter de eerste stappen.

Er staan ons dus zeer zware onderhandelingen te wachten. De kans lijkt Carmignac de kans klein dat de markten in afwachting daarvan rustiger zullen worden, te meer daar Griekenland geen geloofwaardige woordvoerders heeft en Frankrijk in de nasleep van de verkiezingsstrijd verkeert.

Doordat de nationale centrale banken van de eurozone automatisch elkaar financieren, zet de Bundesbank ook al een groot deel van zijn overschotten in ten gunste van de andere centrale banken. Ten slotte is Duitsland de grootste geldschieter van het Europese reddingsfonds. Duitsland en de ECB zitten dus al in de zeer onaangename situatie dat zij het uiteenvallen van de eurozone, waarvoor ze een astronomisch hoge prijs zouden betalen, absoluut moeten voorkomen en dus herhaaldelijk als weldoener moeten optreden voor de zwakste landen, of die dat nu verdienen of niet. Geen eenzijdige toegevingen Het is dan ook begrijpelijk dat Duitsland noch de ECB geneigd is om gauw eenzijdig toegevingen te doen. Zo zal Duitsland zich zo lang mogelijk blijven verzetten tegen de uitgifte van euro-obligaties. Voor de Duitsers zou dit namelijk betekenen dat de zwakke landen profiteren van de financieringsvoorwaarden die Duitsland door eigen verdienste heeft verkregen. De loonsverhoging van 4,3% die met de Duitse vakbond IG Metall is overeengekomen voor de 3,6 miljoen werknemers uit de sector (de grootste verhoging in 20 jaar) en de aanvaarding door de minister van Financiën Wolfgang Schäuble van een Duitse inflatie tot 3% vormen echter de eerste stappen. Er staan ons dus zeer zware onderhandelingen te wachten. De kans lijkt Carmignac de kans klein dat de markten in afwachting daarvan rustiger zullen worden, te meer daar Griekenland geen geloofwaardige woordvoerders heeft en Frankrijk in de nasleep van de verkiezingsstrijd verkeert.