Met de cijfers van Alcoa op 9 april is opnieuw het officieuze startschot gegeven voor het Amerikaanse resultatenseizoen. Eentje dat wat onwennig zou kunnen zijn in de zin dat de fameuze stijging van de dollar (USD) het afgelopen jaar zal gaan wegen op de cijfers, die daardoor er een stuk minder fraai zullen uitzien dan we de jongste jaren gewoon waren. Het is van in de jaren tachtig van vorige eeuw geleden dat het 'groene biljet' nog in één jaar tijd een dergelijke forse stijging heeft laten optekenen ten aanzien van de Europese munten. Vandaar ook dat de Federal Reserve probeert te temporiseren met de renteverhogingen in een wereld waar 'kwantitatieve versoepeling' (QE) de norm is.

Winstdaling in Q1

De analistenconsensus verwacht dat de resultaten in het eerste trimester lager zullen uitkomen. En niet een of twee procent. Gemiddeld wordt er voor de bedrijven in de Standard&Poor's500-index rekening gehouden met een daling van 5,8%! De oorzaak voor de krimp ligt niet alleen bij de 'dure' Amerikaanse munt. Er is ook de sterke terugval van de olie- en metaalprijzen de voorbije 12 maanden die zullen wegen op de resultaten van de olie- en grondstoffenspelers. Die hebben ook geen onbelangrijk gewicht binnen de belangrijkste beursindexen

Minimale winstgroei 2015

"De waardering op Wall Street is al ver boven het gemiddelde uit gestegen."

Met zo'n zwakke start mag het niet verwonderen dat de winstverwachtingen voor het volledige jaar ook drastisch moeten worden teruggeschroefd. In het najaar van vorig jaar werd voor dit jaar nog gemiddeld gemikt op een toename van de bedrijfswinsten in de buurt van 10%. In januari was al dat maar 7 à 8% meer en nu in het voorjaar bedraagt dat groeipercentage nog maar 2%.

Dat de winstgroei sowieso beperkt zal zijn dit jaar op Wall Street remt uiteraard het koerspotentieel voor de Amerikaanse beurzen. Zoals we in onze vorige bijdrage al aangaven, is de waardering op Wall Street al ver boven het gemiddelde uit gestegen. Een gemiddelde waardering tegen zowat 18 keer de verwachte winst voor dit jaar brengt elke verdere stijging zonder bijhorende winstgroei ons al snel in de gevarenzone. De winstmarges zijn historisch gezien al op recordniveau zodat enkel een (behoorlijke) dollardaling de Amerikaanse beurs opnieuw opwaarts potentieel kan geven. Maar voor een Europese belegger biedt dat ook weinig soelaas.

Vandaar dat we niet snel terug een pakket Amerikaanse indexwaarden zullen kopen. Al moet gezegd dat in waarderingstermen Europa razendsnel aan het inhalen is en dat enkel de opkomende markten nog 'goedkoop' zijn.

Met de cijfers van Alcoa op 9 april is opnieuw het officieuze startschot gegeven voor het Amerikaanse resultatenseizoen. Eentje dat wat onwennig zou kunnen zijn in de zin dat de fameuze stijging van de dollar (USD) het afgelopen jaar zal gaan wegen op de cijfers, die daardoor er een stuk minder fraai zullen uitzien dan we de jongste jaren gewoon waren. Het is van in de jaren tachtig van vorige eeuw geleden dat het 'groene biljet' nog in één jaar tijd een dergelijke forse stijging heeft laten optekenen ten aanzien van de Europese munten. Vandaar ook dat de Federal Reserve probeert te temporiseren met de renteverhogingen in een wereld waar 'kwantitatieve versoepeling' (QE) de norm is. De analistenconsensus verwacht dat de resultaten in het eerste trimester lager zullen uitkomen. En niet een of twee procent. Gemiddeld wordt er voor de bedrijven in de Standard&Poor's500-index rekening gehouden met een daling van 5,8%! De oorzaak voor de krimp ligt niet alleen bij de 'dure' Amerikaanse munt. Er is ook de sterke terugval van de olie- en metaalprijzen de voorbije 12 maanden die zullen wegen op de resultaten van de olie- en grondstoffenspelers. Die hebben ook geen onbelangrijk gewicht binnen de belangrijkste beursindexenMet zo'n zwakke start mag het niet verwonderen dat de winstverwachtingen voor het volledige jaar ook drastisch moeten worden teruggeschroefd. In het najaar van vorig jaar werd voor dit jaar nog gemiddeld gemikt op een toename van de bedrijfswinsten in de buurt van 10%. In januari was al dat maar 7 à 8% meer en nu in het voorjaar bedraagt dat groeipercentage nog maar 2%.Dat de winstgroei sowieso beperkt zal zijn dit jaar op Wall Street remt uiteraard het koerspotentieel voor de Amerikaanse beurzen. Zoals we in onze vorige bijdrage al aangaven, is de waardering op Wall Street al ver boven het gemiddelde uit gestegen. Een gemiddelde waardering tegen zowat 18 keer de verwachte winst voor dit jaar brengt elke verdere stijging zonder bijhorende winstgroei ons al snel in de gevarenzone. De winstmarges zijn historisch gezien al op recordniveau zodat enkel een (behoorlijke) dollardaling de Amerikaanse beurs opnieuw opwaarts potentieel kan geven. Maar voor een Europese belegger biedt dat ook weinig soelaas. Vandaar dat we niet snel terug een pakket Amerikaanse indexwaarden zullen kopen. Al moet gezegd dat in waarderingstermen Europa razendsnel aan het inhalen is en dat enkel de opkomende markten nog 'goedkoop' zijn.