De werkloosheidsgraad ligt momenteel op 9,50%, maar zou slechts 6,80% bedragen wanneer de afgelopen uitkeringen niet zouden zijn verlengd. Uitgangspunt van Barro is dat wie een uitkering kijkt, minder actief naar werk zoekt.

Hoe komt hij aan die 6,80%? Barro maakt de vergelijking met de vroege jaren 80, toen de werkloosheid eveneens hoog lag. De crisis was toen nog groter, want de volledige werkloosheid bedroeg toen 22% tegenover 16,50% nu.

In 1982 bereikte de officiële werkloosheid een piek op 10,80% in november-december, met een gemiddelde duur van 17,6 weken. 20,40% van totaal aantal werklozen waren langdurig werklozen.

In de huidige recessie werd de piek in oktober 2009 bereikt op 10,10%, met een gemiddelde duurtijd van 27,20 weken en 36% werklozen die langdurig werkloos waren.

De reden voor die wanverhouding ligt volgens Barro voor de hand: de verlenging van de werkloosheidsuitkeringen heeft veel Amerikanen afgeremd op een job te zoeken.

De werkloosheidsgraad ligt momenteel op 9,50%, maar zou slechts 6,80% bedragen wanneer de afgelopen uitkeringen niet zouden zijn verlengd. Uitgangspunt van Barro is dat wie een uitkering kijkt, minder actief naar werk zoekt. Hoe komt hij aan die 6,80%? Barro maakt de vergelijking met de vroege jaren 80, toen de werkloosheid eveneens hoog lag. De crisis was toen nog groter, want de volledige werkloosheid bedroeg toen 22% tegenover 16,50% nu. In 1982 bereikte de officiële werkloosheid een piek op 10,80% in november-december, met een gemiddelde duur van 17,6 weken. 20,40% van totaal aantal werklozen waren langdurig werklozen. In de huidige recessie werd de piek in oktober 2009 bereikt op 10,10%, met een gemiddelde duurtijd van 27,20 weken en 36% werklozen die langdurig werkloos waren. De reden voor die wanverhouding ligt volgens Barro voor de hand: de verlenging van de werkloosheidsuitkeringen heeft veel Amerikanen afgeremd op een job te zoeken.