Met "tapering" wil de Fed-Voorzitter aangeven dat de lang volgehouden "quantitative easing" van de Centrale Bank geleidelijk zou kunnen worden afgebouwd.

Dit is natuurlijk niet onbelangrijk. Dankzij de maandelijkse injectie van $ 85 miljard in de obligatiemarkten, kon de lange termijnrente bijzonder laag worden gehouden om zodoende de economie alle kansen te geven op herstel. In combinatie met de uitmuntende Amerikaanse bedrijfsresultaten konden deze lage rentetarieven de aandelenindex 140% hoger tillen.

Maar als een dergelijk pakket aan stimulerende maatregelen te lang wordt volgehouden, dan dreigt opnieuw het risico op onevenwichten in de financiële sfeer en het vooruitzicht op een potentiële bruuske correctie hierop stemt wellicht niemand vrolijker.

De remedie wordt zo erger dan de kwaal en Bernanke stelde niet zonder reden dat hij financiële stabiliteit als zijn prioritaire missie beschouwd.

Concreet betekent dit dat indien de economie zich ontwikkeld via het vooropgestelde ideale pad, de lange termijnrentevoeten met ongeveer 1% zullen moeten toenemen tegen juni 2014, het voorziene eindpunt van de monetaire inspanningen in de obligatiemarkten.

Dat zou betekenen dat een belegger die Amerikaanse lange termijnobligaties aanhoudt, op dat moment tegen een negatieve jaarreturn van -2 à -3% moet aankijken. In het vooruitzicht hiervan, zetten een aantal institutionele beleggers het nu al op een loopje.

Met "tapering" wil de Fed-Voorzitter aangeven dat de lang volgehouden "quantitative easing" van de Centrale Bank geleidelijk zou kunnen worden afgebouwd. Dit is natuurlijk niet onbelangrijk. Dankzij de maandelijkse injectie van $ 85 miljard in de obligatiemarkten, kon de lange termijnrente bijzonder laag worden gehouden om zodoende de economie alle kansen te geven op herstel. In combinatie met de uitmuntende Amerikaanse bedrijfsresultaten konden deze lage rentetarieven de aandelenindex 140% hoger tillen. Maar als een dergelijk pakket aan stimulerende maatregelen te lang wordt volgehouden, dan dreigt opnieuw het risico op onevenwichten in de financiële sfeer en het vooruitzicht op een potentiële bruuske correctie hierop stemt wellicht niemand vrolijker. De remedie wordt zo erger dan de kwaal en Bernanke stelde niet zonder reden dat hij financiële stabiliteit als zijn prioritaire missie beschouwd. Concreet betekent dit dat indien de economie zich ontwikkeld via het vooropgestelde ideale pad, de lange termijnrentevoeten met ongeveer 1% zullen moeten toenemen tegen juni 2014, het voorziene eindpunt van de monetaire inspanningen in de obligatiemarkten. Dat zou betekenen dat een belegger die Amerikaanse lange termijnobligaties aanhoudt, op dat moment tegen een negatieve jaarreturn van -2 à -3% moet aankijken. In het vooruitzicht hiervan, zetten een aantal institutionele beleggers het nu al op een loopje.