Bij velen leeft ten onrechte de idee dat successieplanning met minderjarigen een moeizaam verhaal is, waarbij men steeds via de vrederechter moet passeren. Nochtans bestaat er steeds meer de nood om al aan successieplanning te doen op het moment dat een of zelfs meerdere kinderen nog minderjarig zijn.

Denken we bijvoorbeeld aan nieuw samengestelde gezinnen waar de kinderen uit het eerste huwelijk al een stuk in de twintig zijn, terwijl het kind uit het tweede huwelijk nog een kleuter is. Als de ouder van de twintigers dan een bankgift wil doen aan een meerderjarig kind om hem een steuntje in de rug te geven voor zijn bouwproject, wil hij dikwijls ook op hetzelfde moment hetzelfde bedrag schenken aan de andere kinderen.

Schenken zonder vrederechter kan

Minderjarigen kunnen niet zelf beslissen of ze een schenking willen aanvaarden, omdat ze zogenaamd 'handelingsonbekwaam' zijn. Maar dat is in de praktijk in heel wat gevallen niet echt een probleem.

In tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, geldt als algemeen principe dat (groot)ouders geen machtiging van de vrederechter nodig hebben om een bankgift of notariële schenking in naam van hun minderjarige kinderen te aanvaarden. Dit staat uitdrukkelijk in artikel 935, alinea 3 van ons Burgerlijk Wetboek.

Concreet betekent dit dat een ouder of grootouder een schenking kan aannemen voor een minderjarige en er dus geen machtiging is vereist van de vrederechter. Voor alle duidelijkheid: andere familieleden zoals een oom, tante, broer of zus komen dus niet in aanmerking.(JA)

Bij velen leeft ten onrechte de idee dat successieplanning met minderjarigen een moeizaam verhaal is, waarbij men steeds via de vrederechter moet passeren. Nochtans bestaat er steeds meer de nood om al aan successieplanning te doen op het moment dat een of zelfs meerdere kinderen nog minderjarig zijn. Denken we bijvoorbeeld aan nieuw samengestelde gezinnen waar de kinderen uit het eerste huwelijk al een stuk in de twintig zijn, terwijl het kind uit het tweede huwelijk nog een kleuter is. Als de ouder van de twintigers dan een bankgift wil doen aan een meerderjarig kind om hem een steuntje in de rug te geven voor zijn bouwproject, wil hij dikwijls ook op hetzelfde moment hetzelfde bedrag schenken aan de andere kinderen. Minderjarigen kunnen niet zelf beslissen of ze een schenking willen aanvaarden, omdat ze zogenaamd 'handelingsonbekwaam' zijn. Maar dat is in de praktijk in heel wat gevallen niet echt een probleem.In tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, geldt als algemeen principe dat (groot)ouders geen machtiging van de vrederechter nodig hebben om een bankgift of notariële schenking in naam van hun minderjarige kinderen te aanvaarden. Dit staat uitdrukkelijk in artikel 935, alinea 3 van ons Burgerlijk Wetboek. Concreet betekent dit dat een ouder of grootouder een schenking kan aannemen voor een minderjarige en er dus geen machtiging is vereist van de vrederechter. Voor alle duidelijkheid: andere familieleden zoals een oom, tante, broer of zus komen dus niet in aanmerking.(JA)