Binnen een maand valt de belastingaangifte weer in de bus. Er zullen 75 nieuwe codes op staan, wat het totaal op 885 brengt. Gaan we in dit tempo voort, dan ligt het aantal codes in 2019 boven de duizend. Als u dat al opmerkt, is het wellicht doordat u een woonkrediet probeert in te vullen. Het is een van de vakken die niet vooraf ingevuld zijn en waarmee wellicht de meeste belastingplichtigen worden geconfronteerd. "In drie jaar explodeerde dat vak van 53 tot 161 codes. Bovendien herbergt het nieuwe valkuilen", schreef columnist Jef Wellens, de fiscale expert van Kluwer die altijd bij de eersten is om de nieuwe belastingaangifte uit te vlooien.

"Het kan zo niet verder met de belastingaangifte"

Het vak voor de woonkredieten is symptomatisch voor de versnippering van de fiscale bevoegdheden. In Vlaanderen hebben we nu de geïntegreerde woonbonus en in Wallonië de chèque habitat. In Brussel is de woonbonus afgeschaft. Naast de verschillende regionale systemen slepen we ook de systemen uit het verleden nog een heel eind mee, en dat onontwarbare kluwen leidt tot onnodige complexiteit en fouten.

Met de permanente fiscale regularisatie die de federale regering wilde, hebben we eens te meer gezien hoe verschillende beleidsniveaus elkaar kunnen lamleggen. In tijden dat de regering geld nodig heeft, kunnen we ons dat niet permitteren. Zowel fiscale advocaten als belastingambtenaren klagen dat het zo niet verder kan en dat een tabula rasa zich opdringt. Als zelfs de belastingcontroleur er niet meer aan uit kan, hoe gaan we dan correct belastingen betalen?