Na een overlijden voelt de erfbelasting als een confiscatie door de overheid. Wie al eens duizenden euro's of meer aan erfbelasting heeft moeten betalen, weet dat zo'n belasting onrechtvaardig aanvoelt. Op dat gevoel speelt de Vlaamse regering handig in met een beperkte verlaging van de erfbelasting voor gehuwden, singles en kinderen. Het grootste deel van het kiesvee is bediend en misschien levert het later dit jaar al wel stemmen op bij de gemeenteraadsverkiezingen.

We mogen niet mopperen als de regering belastingen verlaagt, maar de vraag is of er een visie schuilt achter dat gemorrel in de marge. Het debat moet dringend ten gronde worden gevoerd. Willen we een herverdeling van de rijkdom of willen we dat families iets kunnen opbouwen over de generaties heen?

De erfbelasting: we hebben minder gezwets en meer visie nodig

De Vlaamse regering wil de kinderarmoede tegen 2020 halveren. Verschillende onderzoekers kwamen tot de conclusie dat de erfbelasting een belangrijk instrument is om vermogens te herverdelen. Met het behoud van de erfbelasting maken politici zich niet populair, maar ze zouden er minderbedeelde kinderen bijvoorbeeld wel een betere start mee kunnen geven.

De internationale trend naar lagere erfbelasting en het risico op kapitaalvlucht snijden weinig hout als argument. Zijn er vermogende Belgen die naar het buitenland vluchten om een nichtje 65 procent belasting te besparen op het deel van de erfenis boven 125.000 euro? We durven het te betwijfelen. De rijken kunnen tijdens hun leven een groot deel van hun vermogen belastingvrij schenken aan die favoriete nicht. We vinden het trouwens op federaal niveau niet erg de roerende voorheffing op te trekken en nieuwe belastingen op vermogen in te voeren.

We moeten dan ook de vraag durven te stellen of andere lastenverlagingen, zoals op arbeid, niet veel meer effect zouden hebben op de economische groei en onze welvaart.