Tot nog toe bepaalde het Vlaamse taaldecreet dat elke communicatie tussen een bedrijf dat zijn exploitatiezetel op Vlaams grondgebied heeft en zijn werknemers die wettelijk verplicht is in het Nederlands diende te verlopen. Maar dat stuitte op bezwaren van het Europees Hof van Justitie. Dat zag daarin een beperking op de vrijheid om elders in Europa aan de slag te gaan. In de nieuwe regeling, die sinds begin deze maand van kracht is, blijft het Nederlands de basistaal, maar krijgen de werkgever en de werknemer de mogelijkheid om hun individuele afspraken daarnaast ook in een andere taal van de Europese Economische Ruimte (Europese Unie plus IJsland, Liechtenstein en Noorwegen) vast te leggen. Dit document krijgt meteen ook rechtsgeldigheid. Wel werd bepaald dat bij afwijkingen tussen de Nederlandse tekst en de versie in de andere taal de eerste voorrang krijgt. De opmaak van een arbeidscontract in een tweede taal, die door beide partijen moet worden begrepen, blijft bovendien vrijwillig. Er is geen verplichting om dit te doen. Ondanks de nieuwe regeling verandert in de praktijk wellicht weinig. Tot nog toe konden werkgever en werknemer immers al een vertaling van het Nederlandstalige arbeidscontract toevoegen, alleen had dit geen rechtsgeldigheid. Voor collectieve afspraken tussen bedrijven en hun personeel blijft het Nederlands de enige basistaal. (Belga)

Tot nog toe bepaalde het Vlaamse taaldecreet dat elke communicatie tussen een bedrijf dat zijn exploitatiezetel op Vlaams grondgebied heeft en zijn werknemers die wettelijk verplicht is in het Nederlands diende te verlopen. Maar dat stuitte op bezwaren van het Europees Hof van Justitie. Dat zag daarin een beperking op de vrijheid om elders in Europa aan de slag te gaan. In de nieuwe regeling, die sinds begin deze maand van kracht is, blijft het Nederlands de basistaal, maar krijgen de werkgever en de werknemer de mogelijkheid om hun individuele afspraken daarnaast ook in een andere taal van de Europese Economische Ruimte (Europese Unie plus IJsland, Liechtenstein en Noorwegen) vast te leggen. Dit document krijgt meteen ook rechtsgeldigheid. Wel werd bepaald dat bij afwijkingen tussen de Nederlandse tekst en de versie in de andere taal de eerste voorrang krijgt. De opmaak van een arbeidscontract in een tweede taal, die door beide partijen moet worden begrepen, blijft bovendien vrijwillig. Er is geen verplichting om dit te doen. Ondanks de nieuwe regeling verandert in de praktijk wellicht weinig. Tot nog toe konden werkgever en werknemer immers al een vertaling van het Nederlandstalige arbeidscontract toevoegen, alleen had dit geen rechtsgeldigheid. Voor collectieve afspraken tussen bedrijven en hun personeel blijft het Nederlands de enige basistaal. (Belga)